Ik word er vrolijk van. Acht op een parkeerplaats patrouillerende vogelaars laten plotsklaps als één man hun rugzak vallen en trekken een sprint naar de boom waar het tjek tjek-geluid vandaan komt. Geluidsapparatuur wordt ingeschakeld en telelenzen komen tevoorschijn. Het groepje rent van boom naar boom achter de al dan niet Siberische braamsluiper aan. 'Ik heb het beestje zien poepen!' roept er een. Helaas in de zelfs in de winter dichtbebladerde kurkeik. Onvindbaar vogeldrolletje. Dus een DNA-test om zijn afkomst te kunnen vaststellen zit er vooralsnog niet in. Net als gisteren om dezelfde tijd eindigt het vogeltje in de slaapboom linksachter op de parkeerplaats.
Dus toch nog een braamsluiper voor m'n verjaardag! Én de getwitchte roodhalsgans. En een elftal nonnetjes waarvan vier man. En drie reetjes. Samen met de ochtendwaarnemingen een topverjaardag van jewelste! Met geeneens taart.
Foto boven: de braamsluiper wordt een hoek in gedreven in de hoop hem aldaar door middel van darmmassage wat poep te kunnen ontfutselen.
M'n vierde roodhalsgans dit jaar! Op deze na allemaal op eigen kracht gevonden. De derde was misschien niet echt want ik kon niet zien of hij een ring droeg.
Schutkleuren of niet; Mars Gremmen heeft je zo in de smiezen. De andere twee reetjes waren al in de struiken verdwenen toen ik mijn camera uit de rugzak had gefrutseld.
Uitgebreid verslag Remco Wester.
Facebook-verslag Harvey van Diek.
