Het zat er niet in. Een betere waarneming dan de vorige twee keren van de graszanger in de Bruuk. Toen ik naar zijn vaste plek liep liet hij zich wel gelijk even horen. Om er vervolgens het zwijgen toe te doen. Natuurlijk had ik nog andere Bruuk-bewoners op mijn verlanglijstje staan. Maar de levendbarende hagedis en de zilveren maan (dat is een vlinder) lieten zich ook niet zien. Laat staan de ringslang. Na een paar uur rondstruinen liep ik nog één keer door het graszangergebiedje en kon ik hem als zwart stipje van het ene naar het andere rietveld zien overvliegen. Hoogtepunt van een ochtend Bruuk: een dikke bruine naaktslak op een paaltje...
Vanuit Groesbeek op weg naar de Erlecomse waard zie ik iets vlak boven een grote plas water een struik in vliegen. Dat moet haast wel een ijsvogeltje zijn, ook al kon ik zo gauw niks blauws of oranjes ontwaren. Dan plonst er iets het water in en uit. Ik had het goed gezien. De fiets gaat aan de kant en ik blijf een tijdlang naar de op een tak gelande ijsvogel kijken.
Na een paar minuten wachten op weer wat ijsvogelbeweging valt mijn mond open van verbazing. Verrekijkend naar mijn vriend in het blauwe glitterjasje, vliegt er letterlijk een kleine, bruine reiger in beeld. Een purperreiger! Dat geloof je niet! Hij landt op nog geen honderd meter afstand, vlakbij het ijsvogeltje. Ik kan hem prachtig bekijken. Met m'n iPhone maak een foto door mijn verrekijker waarop hij zowaar te determineren is. Niks geen juveniele blauwe reiger! Een tweede ijsvogel voegt nog meer blijdschap aan de waarneming toe. Bij het teruglopen naar mijn even verderop gestalde fiets zie ik de reiger de plas weer verlaten. Deze gaat in de top drie van mijn mooiste waarnemingen ooit!
Derde keer dat ik de zeldzame purperreiger zelf ontdek, op steeds weer een andere plek. Er moét haast wel een bijzondere band tussen ons zijn...
Bovenkruipende griezel kwam ik twee keer tegen. Goede gelegenheid om weer wat iPhone-filmen en iMovie-editen te oefenen. Hij was een centimeter of vijf, zes lang.
