“Ben jij Mars Gremmen?” Grappig, een vogelaar bij de (afwezige, en vermoedelijk helaas vertrokken) zwartbuikwaterspreeuw herkende mij van dit blog. Hij deed me een door mij over het hoofd gezien mannetje ijsvogel cadeau en verklaarde de door mij voor vinken aangeziene twee vogels in een boompje verderop tot dames appelvink. Voor vinken zaten ze ook veel te rechtop. En was hun snavel te groot. Ik houd het er maar op dat ik nog niet helemaal wakker was.
Ik was namelijk vroeg opgestaan om de buurtspreeuwen uit hun slaapboom te zien vliegen. En dat bleek minstens zo indrukwekkend te zijn als het erin vliegen!
Hoe ze hun slaapboom in vliegen is al een fantastisch gezicht. Hoe ze de boom uít vliegen is minstens zo prachtig. Dát golvende geluid! Overdonderend als je er live bij staat. Knullig gefilmd, maar wel leuk om te zien. Vind ik. Met, voor de scherpe kijkers, om 0:20 een sperwer die richting de spreeuwslaapboom vliegt. Om 0:28 een sperwer die in de dakgoot gaat zitten. En om 0:44 een sperwer die roepend een boom verlaat. Of is het steeds een en dezelfde roofvogel?
Je kunt ook gewoon even naar deze screenshotcollage kijken. Scheelt weer vierenveertig seconden van je leven.
De aangekondigde -15°C gevoelstemperatuur afgelopen zondag bleek in de praktijk reuze mee te vallen. Dus ik fietste in de middag gewoon richting Park Lingezegen, in de hoop op mijn eerste 2018-gruttowaarneming. Ik zag wel, heel in de verte, wat bruine, grutto-achtige vogels vliegen. Maar vermoed dat mijn brein weer eens een gemeen spelletje met me speelde en het gewoon meeuwen of andere vogels waren. De waarneming van de plompe, bruine, zonbeschenen reiger die ik door mijn verrekijker het riet in zag vliegen, leed echter geen twijfel. Roerdomp! Mijn frisse fietstochtje meer dan waard. Fotocamera helaas nog in de fietstas, maar het beeld staat in m’n geheugen gegrift.
Iets verderop, aan de andere kant, zat een sperwer in het mooie goudgele riet. Voor een plaatje had ik wel wat bevroren vingers over. Dus ik trok mijn rechterhandschoen uit en haalde mijn camera uit de tas voor een afstandsfoto.
Op dezelfde plek zat een kievit minstens zo mooi te wezen. Gefotografeerd wilde hij niet worden. Maar hij liet wel mijn oog vallen op een watersnip. En dat is natuurlijk ook een verdraaid leuk vogeltje.
Terugweg. Wat deze buizerds nou precies te pakken hadden kon ik niet zien. Ze werden er in ieder geval flink bij belaagd door een groepje zwarte kraaien.
Lang leve de schutkleur. Niet verscheurd door een grote loslopende hond. Haas.
Een hoop kauwtjes, kok- en stormmeeuwen in een Lents kinderboerderijtje. Of hoe heet het. Terwijl moeders met kinderen zich op de herten, geiten en schapen stortten, richtte de malle vogelaar zijn aandacht gretig op de volop aanwezige gevleugelde overlastplegers. Op de foto: kauwtjes en stormmeeuw.
In het gouden avondlicht is de roek me een partij prachtig van heb ik jou daar! Jammer dat hetzelfde licht meterslange schaduwen veroorzaakt. Daar gaan vogels voor op de vlucht...
Terug naar de Ooijpolder van een paar dagen eerder. Duizenden (kol)ganzen, vertoeven daar. Blijft een indrukwekkend gezicht om dat rond te zien vliegen. (Voor de liefhebbers opklikbaar naar groot formaat.)
Vannacht rolde ik letterlijk met twee compleet van kramp vertrokken benen uit m’n bed. Misschien moet ik het fysiek wat rustiger aan gaan doen...
Na mijn laatste spreeuwenbezoek bleek de zwerm kleiner te zijn geworden. Terwijl ik ze de twee voorgaande dagen steeds op mijn allervriendelijkst had toegelachen. Misschien had het met de sperwer te maken, die ik, voordat de spreeuwen zich boven de wijk hadden verzameld, zag vliegen. En die een half uurtje later daadwerkelijk een spreeuw wist te grijpen. Wel stond ik deze keer op precies de juiste plek om ze met tientallen tegelijk hun slaapboom in te zien schieten. Een fantastisch gezicht. Dat vond niet alleen ik want er waren meer mensen komen kijken.
Wat ik ook heel leuk vond was dat er omwonenden stonden te kijken, sigarettenstem-oma’s met kleinkinderen, winkeleigenaren, hondenuitlaters, die ondanks hun volgescheten straat en auto’s met wit spetterpatroon, volop stonden te genieten. De wauws vlogen je om de oren. Zelfs van de eigenaresse van de tuin waar de slaapboom staat te stinken. En van de overbuurvrouw die soms door de herrie haar televisie niet kon verstaan. Nou ja, de spreeuwenháters laten zich natuurlijk niet zien op dit moment van de dag. Want de luchtshow gaat vergezeld door een artillerie aan vogelpoep. Een wonder dat ik zelf niet geraakt ben.
Opvallend dat diezelfde straatbewoners soms geen idee hadden wat voor vogels het nu eigenlijk waren. Zwaluwen en roeken heb ik al voorbij horen komen. Eén persoon heb ik al de google-opdracht ‘spreeuw’ meegegeven.
Een kleinere zwerm, toch maar weer een filmpje gemaakt. Daardoor heb ik wel gemist hoe die (vermoedelijke) sperwer een spreeuw greep. (Ik had m'n camera op de slaapboom gericht.) Dat moest ik horen via de commentaren. Al kun je hem in de video wel met de zwerm zien meevliegen. Ook zie je nu prachtig hoe de spreeuwen hun boom in knallen. Ik moet ze nog een keer ‘s morgensvroeg de slaapboom zien verlaten. Op een rustige zondagochtend of zo. Edit:Niet-vogelaars die "daar vliegt een roofvogel!" roepen, mensen die buiten mijn zicht zien hoe een spreeuw geslagen wordt (heel hard, tegen zijn hoofd!) en die overvliegende sperwer die ik twintig minuten eerder zag overvliegen op dezelfde plek. In mijn hoofd wordt een meeliftend kauwtje dan een roofvogel... Maar daar hadden die spreeuwen vast wel wat paniekeriger op gereageerd. Een waarneming.nl-admin maakt er dus een (onzeker) kauwtje van. Zelf spreek ik liever over een vermoedelijk schizofrene, vermoedelijke kauw.
Dit is een zwerm van zo’n 2000 spreeuwen die hier vier minuten fietsen vandaan, midden in een woonwijk, hun slaapplaats hebben. Gratis te bekijken! Een fantastisch spektakel, getipt door Lord Of The Rings Bram U., dat ik zeker nog een paar keer ga zien. Vergelijkbaar met een nieuwjaarsvuurwerk. Maar dan zonder gescheurde trommelvliezen en rondslingerende vingers en oogballen.
De bewoonster die de slaapboom in haar tuin heeft staan zal er minder blij mee zijn. De vogels maken een enorm lawaai en poepen alles onder. Waardoor er een vieze, penetrante geur rond haar tuin hangt. Het maakt de vliegshow er echter niet minder om. Verbazingwekkend hoe ze achter elkaar die ene boom in schieten. Je vindt een korte impressie in onderstaand filmpje. Ingeleid door de beginvraag (als je goed luistert) die je als vogelaar standaard om de oren geslingerd krijgt. "Meneer, mag ik wat vragen...?"
