Voor een tweede poging om de hier zeldzame middelste zaagbek te bezichtigen, fietste ik naar de Mookerplas. Hier werd deze week een vrouwtje ontdekt door medevogelaar en trekteller C.
Met mijn verrekijker bekeek ik nauwkeurig alle oeverranden van de plas en al het vogelspul op het water. Tot ik onder de brug het kenmerkende silhouet ontdekte van een zaagbek. Mét omhoog gewipte snavel; dus ik had beet! De vogel zwom buiten zicht de hoek om waar ik haar even later weer terugvond.
Het geluk was enorm met mij. Ze had haar kop in de veren, dus ik kon mezelf ongemerkt installeren aan de rand van de oever. Waar ze vervolgens, kort na haar power-dutje, op een twintigtal meter langszwom. En ik een aardige close-up-foto van haar kon schieten.
Kort daarop kwam er een jacht onze kant uit en besloot ze de vleugels te nemen voor de hoge golven. Maar de buit was al lang en breed binnen. En véél lucratiever dan ik had durven hopen!
Veel te onscherp om zo ver op haar in te zoomen. Maar kijk eens wat een bizar vrolijk, bijna menselijk gezicht ze hier heeft! Jammer dat ze niet even knipoogt om het einde van dit berichtje aan te kondigen.
