De 'Beleef de lente'-lepelaars

Mijn laatste lepelaar zag ik begin januari in de Oude Waal in de Ooijpolder bij Nijmegen. Opvallend voor deze tijd van het jaar. Een Beleef-de-lente-lepelaarspecialist vroeg mij of hij misschien ziek of gewond was. Dat idee kreeg ik niet.

Halverwege januari sloot een tweede lepelaar zich aan. De roze snavels tonen aan dat het juvenielen zijn. Volwassen vogels hebben een zwarte snavel met een gele punt. 

Waarom sprak ik met een Beleef-de-lente-lepelaarspecialist en hoe kom ik aan mijn lepelaarsnavelkennis? Ik ga officieel over de BDL-lepelaars bloggen! Op 17 februari zijn de camera's aan gezet. In de loop van deze maand hopen we dat de lepelaars in hun vaste Haarlemse kolonie terugkeren.* Haarlem-Spaarnwoude om precies te zijn. Da's zes uur en vijfendertig minuten fietsen. En dat gaat zelfs de Fietsvogelaar te ver! Bloggen van achter mijn computerscherm wordt het dus. We gaan kijken of ik op die manier ook schrijfdrift krijg. Of dat ik hard moet gaan werken om tot een leesbaar stukje te komen. 

Je vindt de lepelaarcamera door hier te klikken. 
Eén van de andere vier bloggers is de in de vogelaarswereld bekende (en hier en daar wellicht ook daarbuiten) Camilla Dreef. Die al bekend is met de Noord-Hollandse lepelaars. (Filmpje.)

*Ik zit gelijk al te liegen. De lepelaars keren meestal in de eerste of tweede week van maart terug op hun nesten. (Al zijn er al twee vogels in de buurt gesignaleerd.)

De vrijlating van de 'Beleef de lente'-koekoek

Het was net pakjesavond. Maar dan 's morgensvroeg. Op het vogelringstation in de Ooijpolder viste excursieleider en Lord Of The Rings Bram Ubels samen met zijn kompanen het ene na het andere prachtvogeltje uit de katoenen zakjes. Blauwborst, sprinkhaanzanger, rietzanger, gekraagde roodstaart en zelfs een paapje! Allemaal piepkleine vogels in vergelijking met hoe je ze doorgaans in je verrekijker ziet. Van zo dichtbij doet een doodgewone fitis qua schoonheid niet onder voor een beetje blauwborst. Integendeel. Stuk voor stuk werden ze vlot en behendig geringd. En kort omhoog gehouden om de vogelgrafen een kans te gunnen een plaatje te schieten.

Het ringen kreeg een leuke onderbreking. Een reporter van het radioprogramma Vroege vogels kwam samen met C. van de Vogelbescherming en twee personen van de Dierenambulance Nijmegen het terrein op lopen. Een van die laatsten droeg voorzichtig een horizontaal gehouden plastic kistje met zich mee. Daarin bevond zich de een tijdje terug door Bram ontdekte, uit het nest gekukelde, halfdood uit het riet geviste 'Beleef de lente'-koekoek! Weer helemaal opgeknapt en klaar om door zijn levensredder losgelaten te worden. De kans om de vrijlating van de beroemdste vogel van 2017 met m'n camera vast te leggen liet ik natuurlijk niet schieten. Even weifelde het beestje nog toen het kistje werd opengemaakt. Om vervolgens récht op me af te vliegen voor een retourtje Afrika. Nog geen drie maanden oud...!

Het opwindendste vogelmoment van 2017. (Voor mij dan.) (0:37 min.)

Klik hier voor het beluisteren van de radioreportage. (07:41 min.)

Van de excursiedeelnemers waren er nog drie overgebleven, waaronder ik, toen Bram en zijn kompaan B. terugkwamen van hun laatste ronde. Nóóit vertrekken voordat de ringers de allerlaatste vogeltjes van de dag uit hun vangnet hebben gehaald! Met gekrulde mondhoeken kondigde B. viér vogels aan die we die dag nog niet hadden gezien. Dat klonk veelbelovend. En toen we even later J. van de Vogelwerkgroep, gewapend met camera, zagen komen aanlopen wisten we dat we iets bijzonders te zien zouden krijgen. J. wordt ge-appt als er iets is gevangen waarvoor hij als een raket met zijn auto richting het ringstation moet schieten.

Het eerste 'nieuwe' vogeltje was een koolmees. Dan zal er in het volgende zakje wel een pimpelmees zitten, grapte ik. Waarop Bram inderdaad een piepklein pimpelmeesje uit het tweede zakje tevoorschijn toverde. Daarna was de wat grotere zak, waarin met wilde bewegingen werd geprotesteerd tegen de tijdelijk in hechtenisneming, aan de beurt. Een grote bonte specht! Zo'n grote vogel hadden we niet verwacht. Hij bleef zich stevig verzetten maar kon er niet vandoor voordat Bram zich met hem had verloofd. Voordat Bram hem een ring had omgedaan, bedoel ik. 

Mannetje grote bonte specht. Het blazen gebeurt om het vetpercentage van de specht te kunnen meten. (1:22 min.)

Tijd voor het laatste zakje. Daar werd een zeldzame en een van de mooiste vogels in Nederland uit gehaald. Ik citeer even uit Het vogeljaar van Jac. P. Thijsse. (Zelf ben ik meer van de malle grapjes, niet van de mooie beschrijvingen.) 'Het is een vreemde verschijning, een zonderlinge klimvogel met een wonderlijk grijs gespikkeld kleed, van verre gezien effen grijs, maar werkelijk geteekend met allerlei mooie puntjes en slingerstreepjes, pijlvlekken en accolades. Bovendien is het zacht als zijde en teer van tint in blauwgrijs en bruingrijs, over het algemeen wel eenigszins herinnerend aan de nachtzwaluwen.’ 

Filmpje: Bram pakt het geheime prachtbeestje uit. (1:22 min.)

Als kers op de taart werd ons bij het vertrek een overvliegende wespendief in de schoot geworpen. Moeilijk om deze ringexcursie ooit te toppen!

Als ik na de excursie met eveneens beginnend vogelaar B. aan de koffie zit, gaat mijn telefoon. Vlogger C. aan de lijn. Op het allerbelangrijkste moment haperde zijn camera of had hij een knopje niet goed ingedrukt. Of ik misschien het wegvliegen van de koekoek had gefilmd. Dat had ik. Waardoor de beelden van mijn ook al ietwat haperende camera nu in zijn vlog zijn verwerkt. Én ze ongeëdit (lange versie) op de website van Vroege vogels worden getoond. Het kan haast niet anders dan dat ik de geschiedenisboeken in ga als De vrijlating van de Beleef de lente-koekoeksfilmer.

Op de terugweg over de Ooijse dijk pik ik nog vijf mooie bonte strandlopers mee... 

...zie ik tweeëntwintig ooievaars vliegen...

...en schiet ik foto's van een stuk of tien hoog in de lucht zwierende roofvogels. In de hoop dat er iets bijzonders tussen de zwarte stipjes zit. Thuis determinerend achter de computer blijken het natuurlijk weer allemaal buizerds te zijn. Dat mocht de pret van deze dag echter geenszins drukken! Om af te kicken ga ik binnenkort maar eens een uurtje naar een huismus staren.

Beleef de lente

Toch een stuk kleiner dan ik dacht, zo'n bosuil.