Zo hé, ik m'n ijsvogeltje er vandaag echt uit moeten pérsen!— Mars Gremmen (@MarsGremmen) 16 oktober 2016
(Na negen uur vogelen vergeet je wel eens een werkwoord.)
Mager vogeldagje vandaag. Trektellen op het Maldens Vlak was geen succes. Naast het achtergrondgejengel van een of andere fietswedstrijd was er geen enkele professionele vogelaar aanwezig. Alleen twee vogelaars van mijn niveau.
'Herken jij die zwarte stipjes?'
'Geen idee wat dat zijn!'
'Kijk eens wat een grote zwerm!'
'Wisten we maar wat het waren, hè?'
'Is dat niet het roepje van een vink? Of toch van een graspieper?'
Doorgefietst naar de Bruuk. Daar zat gelukkig wel een professionele én behulpzame vogelaar. Die me echter geen smelleken, rode wouw of bastaardarend kon presenteren. Wel 8145 veldleeuweriken. Én een Gelderse appelvink. (Ik had alleen nog maar Duitse appelvinken gezien.) Er kwam precies één piep uit het overvliegende beestje, maar dat was voor de prof-vogelaar voldoende om hem te kunnen determineren. Nummer 176 op mijn werkgebiedlevenslijst!
Leermoment: de sijs heeft een klaaglijke roep en die van de heggenmus klinkt als ijl getril.
Zevenhonderveertig rietganzen bij de Erlecomse waard! En tweeduizend kolganzen! Als ik waarneming.nl mag geloven. En dan zijn er ook nog vogelaars die daar een kleine rietgans uit hebben weten te vissen!
Mijn bruuk-ijsvogeltje gaf deze keer geen thuis en ook op de andere vaste ijsvogelplekken was hij niet te vinden. Gelukkig kwam er tegen het eind van mijn vogeldag toch nog eentje mooi voorbij gevlogen bij de Oude Waal.
Eigenlijk toch best wel een leuk vogeldagje dus.
