Zomerse ijsduiker

Voel jij je niet een beetje stom dat we hier allemaal dezelfde ijsduikerfoto zitten te maken?

Dat moet je natuurlijk niet aan een medevogelgraaf vragen. Ik voelde me wel een beetje stom. 

Ook omdat ik m’n 'maximaal één uur fietsen voor een vogel'-regel flink had overtreden. Door me op de fiets naar Giesbeek te begeven. Tweeëndertig kilometer. En dan tel ik de onnozele omrijdkilometers niet mee. Ook wel weer stoer natuurlijk, voor een oude man als ik. 

Tientallen vogelaars en fotografen komen al een ruim een week naar de plas. (Die laatste herkenbaar aan het ontbreken van een verrekijker om hun nek en het schaamteloos vlak voor je fotografeerneus neerploffen als het onderwerp plotseling voorbijzwemt.) Een prachtig onderwerp overigens. Een ijsduiker in zomerkleed zie je in Nederland zelden of nooit. Een beetje vogel heeft zich allang een saaiig winterkleed aangemeten. 

Toch vond ik het moeilijk met al dat rumoer om me heen om rustig van de schoonheid van het beestje te genieten. Dus ik stortte me maar op het reportagefotograferen. Zodat ik eventueel ook lachend 'ik hoor hier niet bij hoor!’ zou kunnen antwoorden aan verbaasde voorbijgangers.

Intussen kon ik wel met mijn kleine compactcameraatje tussen alle megatoeters (ik voelde me alsof ik stond te douchen na een voetbalwedstrijd) een paar aardige foto’s van de ijsduiker maken.

Het weer was prachtig, de zon scheen in m’n rug en de ijsduiker was duidelijk totaal onbekend met het roofdier mens. Hij zwom relaxed foeragerend rondjes in een klein gedeelte van de plas en kwam na een duik soms op slechts een paar meter afstand van ons vandaan weer boven water. Totaal onschuw. Al bij al geen spijt gehad van dit hele 'avontuur’.

Rhederlaag, Giesbeek. Je zou bijna spreken van...

... een vogelaartsunami.

Soms zwom hij op flinke afstand.

Een moment later dook hij vlak voor je neus op.

Ook al kon dat wel een tijdje duren. Zo'n ijsduiker moet enorme longen hebben!

Een volop genietende vogelaar in de zon, met op de voorgrond de ijsduiker. Da's een mooi eindplaatje voor dit bericht. (En nu maar hopen dat die man zich die dag niet ziek heeft gemeld bij zijn baas.)

Edit. Een nagekomen foto van vogelgraaf J. 
De Duitser achter mij is wel héél blij dat hij de ijsduiker ziet...

IJsduiker [2]

Vanmiddag de van de Bisonbaai naar de Ambtswaard in de Bemmelse polder verhuisde ijsduiker nog eens bekeken. Van vér. Ondanks de kleinere plas. Maar dichtbij genoeg om hem van fuut, aalscholver en kuifeend (!) te kunnen onderscheiden. Gek dat zo'n zeldzame verschijning in Gelderland zo'n aantrekkingskracht op je blijft houden. Een beetje Hollandse fuut is al minstens zo mooi. Hoewel... een ijsduiker in zomerkleed is wel een bíjzonder mooie verschijning. (Hopelijk blijft-ie zo lang nog zitten...) 

Ik las ergens dat er veel meer kuifeendmannetjes dan vrouwtjes zijn. Even de proef op de som genomen met het groepje kuifeenden op de Ambtswaard. Achttien mannetjes en negen vrouwen, telde ik. In de Bemmelse polder klopt de theorie in ieder geval.

Edit: het ging om de tafeleend, niet de kuifeend...

Ik meen ook nog een overwinterende roodborsttapuit gezien te hebben. Durf het echter niet met 100% zekerheid te zeggen.

Mars' waarnemingen van vandaag.

IJsduiker

Hij is een stuk groter dan ik dacht, zie ik bij thuiskomst op internet. Een beetje de grootte van een pinguïn. In z’n uppie op zo’n flinke plas water is de maat van zo’n vogel blijkbaar moeilijk in te schatten. Hij dook ook ontzettend vaak onder; het leek wel een vis. Enfin, nadat-ie twee maanden in de Bisonbaai heeft gebivakkeerd kan ik de ijsduiker nu, net als de rest van vogelend Gelderland, aan mijn waarnemingenlijstje toevoegen. Vanaf de dijk met de IVN-excursie liet-ie zich in eerste instantie niet zien, maar toen ik een uur later solo terugkeerde kreeg ik hem in de kijker. Best leuk!

Dankzij het determinatievermogen van de excursieleider kon ik twee vliegende zwarte v'tjes achtereenvolgens noteren als slechtvalk en havik. De eerste had ruzie met een buizerd, de tweede had een troep ganzen opgejaagd. Onthouden: die beesten gaan massaal de lucht in als er een predator in de buurt is. Altijd even de verrekijker op het tumult richten dus.
(Ook onthouden: een mannetjeskoolmees draagt een brede stropdas, het vrouwtje een smalle.)

Verder o.a. gezien: een hoop leuke eenden, twee ooievaars (lang geleden!) een prachtig zwermpje putters en, net als gisteren, een groene specht.

O ja, het Bisonbaaibruggetje stond nét boven of nét onder water (hing af van de wind). Wel gewoon overgestoken natuurlijk.

Mars' waarnemingen van vandaag.