zondag 25 september 2016

Verrukkelijk

Voor het eerst heb ik met m'n iPhone een re-de-lij-ke foto door mijn verrekijker kunnen maken. Het licht werkte goed mee en de modellen zaten lekker dichtbij. Dus ik heb die grafisch prachtig vormgegeven brandganzen ook prima kunnen waarnemen. En die smaakvol ingekleurde grauwe gans. En laten we vooral die verrukkelijk in elkaar gedraaide watersnip niet vergeten!














Volgens mij


zaterdag 24 september 2016

Toendrarietgans

Maldens Vlak. Trektellen. Leek me niks voor mij. Urenlang op dezelfde plek staan/zitten. Kouwe voeten krijgen. Rugpijn krijgen. Toeslaan van dodelijke verveling. Dat viel al bij al redelijk mee. Dankzij het heerlijke broeikaseffect werden de voeten niet steenkoud en kon ik samen met een tien/vijftiental leden van de vogelwerkgroep in het zonnetje genieten van overvliegende, piepende zwarte stipjes. Gras- en boompiepers, vinken, witte kwikstaarten, boerenzwaluwen, boomleeuweriken en de eerste binnenkomende sijsjes. Achter op het veld zochten grote lijsters hun vertier. Een grote zilverreiger kwam op deze plek voor mij totaal onverwacht overvliegen en in het bos achter ons gaf een kuifmees een privéconcert. Heel in de verte zagen we een boomvalk achter een zangvogeltje aanjagen en een bruine kiekendief gaf ons ruimschoots de gelegenheid om zijn silhouet en vliegbewegingen te laten bestuderen. Half oktober schijnt het echt vogelspits te zijn en moet ik toch nog maar eens een keer terugkeren in de hoop op hónderden overvliegende gevleugelde vrienden.

Na het trektellen fietste ik nog even langs de platgemaaide Bruuk. Geen graszanger, geen levendbarende hagedissen, wel een roofvogel die ik als bruine kiekendief meende te kunnen determineren. En een ijsvogeltje.

Via de Bruuk richting de Erlecomse waard (twee ijsvogeltjes onderweg), alwaar een collegavogelaar mij m’n eerste rietganzen kon aanwijzen. Toendrarietganzen, als ik waarneming.nl mag geloven. Nieuwe Gelderse vogel! Tussen de honderden aanwezige ganzen (grauw, kol, nijl, brand) zou ook nog een zeldzame kleine rietgans zitten. Maar die wisten we er niet uit te vissen.

Bij het Hollands-Duits gemaal nam ik mijn vierde ijsvogeltje van de dag waar. Wat mij op het idee bracht om een keer een dagje uit te trekken waarop ik zoveel mogelijk ijsvogels bij elkaar probeer te sprokkelen. Gewoon, voor de lol.

We zullen zien.

dinsdag 20 september 2016

Rosse grutto


Edit 25-09-16: helaas, de grutto blijkt toch niet ros te zijn. Geen nood. We wachten gewoon op een echte rosse grutto. Liefst zonder gebroken poot.

zondag 18 september 2016

Slaapplaats

Of het een nieuwe, of überhaupt een slaapplaats is weet ik niet. Wat ik wel weet is dat het een prachtig gezicht is. Eenentwintig grote zilverreigers in een boom. (Nou vooruit, er zitten er ook een viertal links naast.) Rechts buiten beeld: vierendertig aalscholvers in hún slaapboom. Ook mooi!


zaterdag 17 september 2016

Beetje

Telescopende, licht geïrriteerd reagerende man bij de Liendense waard: 'Ik ben een vogelaar, geen fotograaf!’ 

Vogelaarsfundamentalisme!

Zijn eveneens telescopende vrouw bekende mij met een verontschuldigende glimlach een fototoestel in haar tas gestoken te hebben.

Wat ben ik zelf eigenlijk? Een beetje vogeltwitcher, een beetje vogelfotograaf, een beetje vogeltekenaar, een beetje vogelslevenlijstspaarder, een beetje vogelschrijver. 

Een beetje niks en een beetje alles. Een beetje vogelaar.

donderdag 15 september 2016

Ooievaar

Je bent gewend om ze op een door mensenhanden gemaakte nestpaal te zien zitten. Maar 'het hoort' natuurlijk gewoon zo:




maandag 12 september 2016

Kleine zilverreiger [2]

Vorig jaar moest ik nog in spanning afwachten tot hij zijn gele tenen uit het water optilde voor een zekere determinatie. Vanmiddag zag ik tijdens het langsfietsen vanaf de dijk gelijk dat het een kleine zilverreiger was. Inderdaad een stuk kleiner, en veel beweeglijker dan zijn grote neef. Met een donkere snavel. Zijn korte, stompe vleugels deden me aan de ralreiger van een tijdje terug denken. Tijdens het opvliegen liet hij me ook nog zijn gele tenen zien. Vogels worden steeds mooier naarmate je er meer kijk op krijgt!


Wel flauw dat hij mijn enige kans op een rédelijke verrekijkerfoto verpestte door er één seconde voor de klik vandoor te gaan.

Op dezelfde plek zaten ook twee groenpootruiters. Dankzij de verschillende steltlopertjes die ik de afgelopen tijd heb kunnen waarnemen zag ik nu dat het eigenlijk best wel grote vogels zijn.

vrijdag 9 september 2016

Keent

Na mijn visarendwaarneming bij Batenburg gistermorgen, ben ik nog even doorgefietst, 'ietwat' omgereden en kwam ik min of meer per abuis in natuurgebied Keent terecht. En daar is het mooi zeg! Vooral met de zon op je bol. Bij een plas kwam ik wat steltlopers tegen. Geen puf meer om ze uitgebreid te determineren, maar ik meende in ieder geval kleine plevieren, een kemphaan en wat bonte strandlopers waargenomen te hebben. Helaas ligt de plas aan een vrij druk fietspad, dus veel gevaar voor fietsbejaarden die 'Kijk, die man ziet wat!' roepen en vervolgens vol op de rem gaan staan om je te vragen wát je dan ziet. Vogels, mensen! Ik zie vogels!
















Ra ra, wat zijn wij?

Nee hoor, ik deel mijn vogelliefde graag. Dat moet ook volgens de statuten van mijn vogelwerkgroep. En dat die mensen vaak teleurgesteld doorfietsen omdat je geen ultrazeldzaam vogeltje in beeld hebt, daar leer ik ook wel mee te leven.
BewarenBewaren

donderdag 8 september 2016

Visarend [4]

Vandaag had ik ontzettend veel geluk en kon ik spectaculaire filmopnames maken van een jagende visarend in de Liendense Waard. Ik denk dat ik de video naar BBC Human Planet ga sturen. Tegen fikse betaling.



Oké, twee keer in een week naar de visarend gaan kijken is wel wat overdreven. En mijn fietsbillen zeggen ook uitdrukkelijk 'nee' tegen een derde keer. Deze week. Maar het is daar zo mooi! En het weer was zo lekker warm! En stel je voor dat ik morgen door een bus word platgereden en ik was vandaag níet naar die prachtvogel wezen kijken... Dat zou toch doodzonde zijn geweest!

Bovendien kreeg ik vandaag maar liefst twee nieuwe Gelderse vogels geserveerd door andere aanwezige (en échte) vogelaars: twee bonte strandlopertjes en een goudplevier. De watersnip heb ik nog nooit eerder zo goed kunnen bekijken. Wat een mooi beestje. En wat fijn dat-ie zelfs door mij te determineren is.






















Watersnippen.

Verder nog iets gezien? Verschillende boom- en torenvalken, groene specht, roodborsttapuit én mijn flitsende blauwe vriend, die zich altijd zo sympathiek even aanmeldt met een hoge piep voordat hij z'n koppie laat zien. De ijsvogel

En ik twijfel of ik een raaf heb gezien. Toen hij kwam aanvliegen dacht ik dat ik een roofvogel zag en toen hij in een weiland landde, tussen een hoop kauwtjes en zwarte kraaien, viel me zijn opvallend grote snavel op. Helaas leek z'n geluid niet te kloppen. Vervolgens kon ik hem ook al snel niet meer terugvinden in het gras. Dus mijn eerste échte raafwaarneming bewaar ik nog even voor later. 


BewarenBewaren

woensdag 7 september 2016

Visarend?! [3]



Ik had m'n fiets nog maar net op slot gezet bij het pad naar de vogelkijkhut of ik zag hem al vliegen. De visarend. Hoe heb ik die ooit kunnen verwarren met een witgevlekte buizerd! (Maar dan andersom.) De hele ochtend bleef ik in de Liendense waard rondhangen en zag ik hem verschillende malen langsvliegen, in het water duiken en (eenmaal) op een paaltje zitten. Een vis vangen in mijn bijzijn deed hij overigens niet. Op een gegeven moment zag ik links van me één visarend in de verte verdwijnen, terwijl er rechtsboven me een nieuwe arend verscheen. Kijk, dát moeten we hebben!

Minstens zo spectaculair, maar een stuk korter qua tijdsduur, was het vijftiental watersnippen dat vlak langs me heen vloog. Mede dankzij hun ietwat vreemde roep kon ik ze met gezonde zekerheid determineren.

Na al dit spektakel op een bankje aan de Maas een broodje eten en dan aan de overkant een ijsvogeltje om de paar meter boven het water zien bidden en in het water zien duiken. Het kon niet op deze ochtend. Helaas werd hij na een drietal duiken verjaagd door een (zilver?)meeuw.

Zouden dit (zie foto) bonte strandlopers kunnen zijn? Die waren wel in de waard gezien door een enthousiaste collegavogelaar. Helaas niet of nauwelijks te determineren aan de hand van dit vage plaatje. Dus die nieuwe Gelderse vogels bewaren we nog maar even voor de toekomst.



Uren later keek ik in de Lentse waard een klein half uurtje naar twee steltlopertjes die geen, wat ik dacht, kleine plevieren, maar de hier veel zeldzamere bontbekplevieren bleken te zijn. 

Een vogeltje waarvan ik vermoedde dat het een drieteenstrandloper was, maar dat ik op waarneming.nl invoerde als 'vogel onbekend', werd alsnog ter plekke telescopisch gedetermineerd door langsfietsende Schotse vogelaar MW. Die ik overigens om de haverklap tegenkom. Wat waarschijnlijk betekent dat wij beiden onszelf helemaal suf vogelen. Ik had het overigens goed gezien/gegokt. Het was een drieteenstrandloper. M'n derde roodbeletterde vogel van de dag!

Van een bezoeker van dit blog kreeg ik een goede fototip. Als ik met m'n iPhone door mijn verrekijker een foto maak, dan moet ik de scherpte van de kijker aanpassen aan het beeld op het scherm. Helaas is er op dat schermpje meestal heel weinig te zien door de reflectie van het licht. De foto's van onderstaande bontbekplevier (vier maal dezelfde vogel) zijn echter nog re-de-lijk aardig gelukt. Met de afbeelding van het decor erbij vertelt de collage toch weer een heel klein verhaaltje.




maandag 5 september 2016

Drieteenstrandloper


Het lijkt wel alsof alsof ik aan de kust woon: kleine strandlopers, drieteenstrandlopers en een kanoet, nog geen twintig minuten fietsen hiervandaan. Dankzij het slechte weer gisteren kon ik ze op de normaal gesproken drukke Lentse waard mooi op m'n gemak be-verrekijken. 

Voor 'bewijsfoto's' heb ik een leuke oplossing bedacht. Met m'n iPhone door mijn verrekijker fotograferen levert onscherpe foto's op. Maar als ik zo'n vage vogel combineer met een landschapsfoto dan krijg je toch nog een geinig plaatje. Waar misschien wel meer op te zien is dan op een haarscherpe detailfoto.



















En ja, als tekenaar zou ik die vogels eigenlijk gewoon moeten tekenen, maar daar werkt mijn fotografische vogelgeheugen vooralsnog veel te slecht voor.

woensdag 31 augustus 2016

Steeds diezelfde vraag

Een jonge vogelaar bij de Erlecomse waard kon de passantenvraag 'zijn dat lepelaars?' níet meer horen.
Terwijl hij mij maar twee keer gesteld was. In de tien minuten dat ik er stond.

zondag 28 augustus 2016

Roofvogels

Buizerd, bruine kiekendief, sperwer, havik, toren-, boom- en slechtvalk; ik begin ze éindelijk een beetje uit elkaar te houden. En als de wespendief zijn snavel opendoet dan herken ik die ook nog. Wie had dat gedacht. Oefening baart uiteindelijk toch nog kunst. Alleen de visarend is nog te moeilijk...


donderdag 25 augustus 2016

Driekleurige Glansspreeuw















Ook maar even een 'dierentuinbezoekje' aan de hybride ijsvogel x spreeuw alias showbizzspreeuw bij Weurt gebracht. Hij liet zich tot een meter of twee benaderen. En hij heet Jaap. Of nou ja, dat laatste gok ik maar. 

woensdag 24 augustus 2016

Weer wat geleerd

Geef een reptiel of amfibie nooit een foto in zijn hand. Daar kan-ie ziek van worden.


dinsdag 23 augustus 2016

Vlinders






















Vanmiddag lekker gevlinderd. Twee roodbeletterde zilveren manen kunnen binnenhengelen. Plus: citroentje, icarusblauwtje, kleine vos, bruin zandoogje, boomblauwtje en verschillende koolwitjes.

O ja, en weer twee levendbarende hagedissen gezien. (Die poseren zelfs fijn voor een ouwe Iphone.)
















Én ik heb de graszanger héél kort goed genoeg gezien om zijn waaierstaartje te kunnen ontwaren. In de verte. Tegen de zon in.

En deze witte tijger. In de nachtvlinderversie is zijn naam ietsje logischer. Maar niet veel.



maandag 22 augustus 2016

Grote karekiet en kleine karekiet

Heel kort filmpje waarin je het verschil in grootte van de grote en de kleine karekiet aardig kunt zien. Gefilmd met m'n ouwe iPhone tijdens een ringexcursie in de Ooijpolder.





zondag 21 augustus 2016

Vogels ringen [2]

Meetellen in mijn levenslijst doet hij niet. Want gevangen. Maar op een meter afstand naar een draaihals kijken maak je ook niet iedere dag mee! Geen slecht idee om tweemaal in één week een vogelringexcursie te bezoeken.



Leuk extraatje: tijdens de excursie zag ik de Ooijpolderse purperreiger nu voor de vierde (en vijfde) keer. Terwijl sommige wanhopige vogelaarcollega's nu nóg op hun eerste waarneming uit zijn. Ik mag daar graag van genieten.




















Ringers aan het werk.

Dip

Mijn eerste 'gedipte' vogels. Twee zwarte ooievaars in de Millingerwaard. Ik begin al een beetje op een echte vogelaar te lijken. Een heel klein beetje dan. Ik heb wel een dooie muis gezien. 

Misschien maar beter ook. Veel leuker om zelf, totaal onverwachts, zo'n vogel tegen te komen. En een dooiemuiswaarneming is natuurlijk ook niet niks.

woensdag 17 augustus 2016

Visarend?! [2]

'Heeft u de visarend gezien?!" Een vogelaarster roept het mij toe terwijl ik bij de E.W. sta te verrekijken. 'Hij vloog hier tien minuten geleden voorbij!' Nee, dat had ik niet. Helaas. Ik blijf nog even met haar staan praten, ontken dat ze de hier zeldzame bontbekplevier in haar telescoop heeft, en spring vervolgens op de fiets richting de plek waar ik de visarend gisteravond wél gezien meende te hebben. 

En verhips, hij zit er weer! Zelfde boom, twee takken lager. Terwijl ik hem uitgebreid bestudeer verzet álles zich in mij om er een buizerd in te zien. Tevergeefs. Tóch een buizerd met witte plekken. Had ik die gele poten gisteravond echt niet gezien? En had ik echt niet kunnen weten dat een visarend een stuk groter is dan een buizerd?

Twee uur later wordt er door een professionele vogelaar een bontbekplevier in de E.W. gemeld.

Amateur die ik ben!

Visarend?!

















Verhip, dat lijkt wel een visarend daar in die boom. Witte borst, witte kop, bruine vleugels, béétje aan de kleine kant. Voor meer details zit hij te ver weg. Snel herstel ik mezelf. Typische beginnende vogelaarsfout om een buizerd met witte plekken voor een bijzondere roofvogel aan te zien. Toch probeer ik door mijn verrekijker wat foto’s te maken. Het viel me op dat toen ik met mijn fiets op de dijk stil ging staan hij niet voor me opvloog. Een beetje buizerd was er normaal gesproken als een speer vandoor gegaan. Zelfs nu ik de dijk een stuk af loop in de hoop op een beter waarneming blijft hij gewoon zitten. Nou ja, een niet zo schuw uitgevallen buizerd blijkbaar. Ik blijf een tiental minuten staan in de hoop dat hij nog een stukje voor me gaat vliegen. Dat doet hij niet. En ik besluit te vertrekken.
















Thuisgekomen zie ik op waarneming.nl dat er vlak in de buurt wel degelijk een visarend is waargenomen. Ik bekijk de zeer slecht gelukte foto’s (soms vallen verrekijkerfoto's op het computerscherm nog wel mee, nu duidelijk niet) en meen er, met een beetje fantasie, wel degelijk een visarend in te zien. Dat zou weer een nieuwe Gelderse vogel voor me zijn! Even afwachten of hij vandaag nog in de buurt gezien wordt. Dan durf ik wel te gaan beweren dat de sullige Mars zonder het (echt) in de gaten te hebben gehad een kwartier naar een visarend heeft staan kijken.

maandag 15 augustus 2016

Vogels ringen

















Ringen. Eerst wordt de vogel met behulp van vogelzanggeluiden in een net gelokt. Dan wordt hij geringd, geïnspecteerd en blaast de ringer over zijn buik om te kijken of hij onder zijn veertjes al voldoende vet heeft voor de grote reis naar het zuiden. Vervolgens wordt hij gewogen. Dan is het nóg niet gedaan, want voordat hij wordt vrijgelaten moet hij nog even poseren:

















Opvallend hoe piepklein die vogels zijn als je ze van dichtbij ziet. Zo’n fitis, blauwborst of gekraagde roodstaart is in mijn verrekijker minstens twee keer zo groot. (Misschien moet ik m'n kijker ruilen.)























Gekraagde roodstaart.

Het leukste is het als ze losgelaten worden. Als een speer gaan ze er vandoor en vliegen ze een boom of struik in om even bij te komen. Leve de vrijheid.






























En toen was de accu van mijn iPhone leeg.

Uitgebreider verslag van een collegavogelaar.

Privélink.

BewarenBewaren

zondag 14 augustus 2016

Kwartel [2]


Ik meende ze al eerder waargenomen te hebben. En ik ben er nog steeds niet uit of ik me destijds vergist heb of niet. Maar nu heb ik harde kwartelbewijzen in de vorm van heerlijk rustgevende geluidsopnamen. Fijn dat het vogeltje zo'n simpel en herkenbaar geluid maakt. De amateuristische vogelaar in mij is hem voor eeuwig dankbaar.

Vanaf het struinroutepad zag ik een heel klein bolletje een razendsnel sprongetje maken. Uit het gras, over een greppeltje, in het graanland. Er hing geen lange roze staart aan, dus ik zet mijn geld op een visuele kwartelwaarneming. Wat uiteraard héul bijzonder is.

Ook leuk vanavond: een vosje dat doodgemoedereerd langs vier ooievaars liep. Die zaten daar met nog eens dertien blauwe reigers vlak bij elkaar in een weiland, nog geen tien minuten van de stad vandaan.














Zoek de vos.
BewarenBewaren

Eng beest

Het zat er niet in. Een betere waarneming dan de vorige twee keren van de graszanger in de Bruuk. Toen ik naar zijn vaste plek liep liet hij zich wel gelijk even horen. Om er vervolgens het zwijgen toe te doen. Natuurlijk had ik nog andere Bruuk-bewoners op mijn verlanglijstje staan. Maar de levendbarende hagedis en de zilveren maan (dat is een vlinder) lieten zich ook niet zien. Laat staan de ringslang. Na een paar uur rondstruinen liep ik nog één keer door het graszangergebiedje en kon ik hem als zwart stipje van het ene naar het andere rietveld zien overvliegen. Hoogtepunt van een ochtend Bruuk: een dikke bruine naaktslak op een paaltje...















Vanuit Groesbeek op weg naar de Erlecomse waard zie ik iets vlak boven een grote plas water een struik in vliegen. Dat moet haast wel een ijsvogeltje zijn, ook al kon ik zo gauw niks blauws of oranjes ontwaren. Dan plonst er iets het water in en uit. Ik had het goed gezien. De fiets gaat aan de kant en ik blijf een tijdlang naar de op een tak gelande ijsvogel kijken. 

Na een paar minuten wachten op weer wat ijsvogelbeweging valt mijn mond open van verbazing. Verrekijkend naar mijn vriend in het blauwe glitterjasje, vliegt er letterlijk een kleine, bruine reiger in beeld. Een purperreiger! Dat geloof je niet! Hij landt op nog geen honderd meter afstand, vlakbij het ijsvogeltje. Ik kan hem prachtig bekijken. Met m'n iPhone maak een foto door mijn verrekijker waarop hij zowaar te determineren is. Niks geen juveniele blauwe reiger! Een tweede ijsvogel voegt nog meer blijdschap aan de waarneming toe. Bij het teruglopen naar mijn even verderop gestalde fiets zie ik de reiger de plas weer verlaten. Deze gaat in de top drie van mijn mooiste waarnemingen ooit!


Derde keer dat ik de zeldzame purperreiger zelf ontdek, op steeds weer een andere plek. Er moét haast wel een bijzondere band tussen ons zijn...



Bovenkruipende griezel kwam ik twee keer tegen. Goede gelegenheid om weer wat iPhone-filmen en iMovie-editen te oefenen. Hij was een centimeter of vijf, zes lang.

donderdag 11 augustus 2016

Roofvogelgeluid

Ik had de geluidsopname van de vier overvliegende roofvogels in de Groenlanden al in de prullenmand gegooid omdat hij nogal slecht was (harde wind) en omdat ik in de veronderstelling was dat ik met buizerds — buizerden moet je als vogelaar geloof ik zeggen — te maken had. Zojuist toch nog even terugbeluisterd. En nu twijfel ik. Miauwen ze eigenlijk wel? Zijn het wel buizerds? Ik hoor er een beetje rode wouw in. Maar ik hoor wel vaker dingen die er niet zijn. Toch maar even op waarneming zetten. 

Het geluid van deze knakker, zo'n tweeënhalf uur later, lijkt van dezelfde vogel afkomstig te zijn.

Edit 21-08-16: het vogelvisieforum maakt er wespendieven van. Dat verklaart waarom ik ze voor buizerds aanzag. Heb ik zomaar onverwachts een nieuwe Gelderse vogel in de knip!