maandag 20 februari 2017

Vogelen met collega L. [2]

Juni vorig jaar schreef ik een berichtje over hoe ik collega L. mee op sleeptouw nam naar Meinerswijk bij Arnhem. In de hoop hem aldaar wat leuke vogels te kunnen laten zien. Dat inspireerde L. tot het maken van een heel grappige aflevering van zijn strip Gleevers dagboek. En ik kreeg zomaar toestemming om die pagina's hier te plaatsen. Veel leesplezier! 




























Van Gleevers dagboek zijn twee albums verschenen. Met qua vogels alleen een hier en daar verdwaalde postduif. Maar wel boordevol verhalen over het zwáre leven van een stripmaker. (Breek me de bek niet open!)

zaterdag 18 februari 2017

Fototoestel [2]

Tijdens het zoeken naar de roodhalsfuut (wederom gedipt) (ik moet een telescoop) heb ik even mijn fotocamera uitgeprobeerd op 'gewone’ vogels. Batterijenslurper, gruizig beeld, inzoomen op achtergrond in plaats van het onderwerp, tergend traag… Mijn conclusie van jaren geleden dat ik een miskoop had begaan werd vandaag volledig bevestigd. 

Twee bijgesneden, énigszins fatsoenlijke foto’s wist ik uit het apparaat te persen. En eigenlijk alleen maar leuk om naar te kijken als je ze zelf gemaakt hebt. Want wel érg gewoontjes en saai. Ik kan echt beter gaan tekenen...



Dit zijn géén twee elkaar liefkozende futen.























Dit is géén aalscholver.

Edit. Waar die futenfoto wel weer goed voor is: de conclusie dat mannetje en vrouwtje op een klein, verscholen onderdeel na niet van elkaar verschillen. Ze dragen een genderneutraal verenpak, zeg maar.

vrijdag 17 februari 2017

Lachmeeuwen





















De vijf bekendste Nederlandse meeuwen. Met de klok mee: kokmeeuw, grote mantelmeeuw, kleine mantelmeeuw, stormmeeuw en zilvermeeuw. Probeerselschetsjes voor mijn Stripvogelgids. Over tien jaar af. (Die stormmeeuw kan beter.) (En de onderlinge verhoudingen kloppen niet.) (Het gaat niet voor niets nog tien jaar duren!)

donderdag 16 februari 2017

Siberische braamsluiper [8]

Vanavond toch nog even naar de Siberische braamsluiperparkeerplaats gegaan. Net als een viertal andere vogelaars. Zoals ik wel verwacht had liet hij zich net als gisteren zien noch horen. Maar ik moest toch in de buurt zijn om te kijken of de kerkuil van gisteravond misschien weer in dezelfde boom zat. Maar ook hij was niet van de partij. Wel meen ik boven de parkeerplaats, hoog in de lucht, een slechtvalk te hebben zien vliegen. Spitse vleugels, flink doorfladderend... ik sluit niet uit dat mijn waarneming correct is.

O ja, de Siberische braamsluiperwaarneming van gisteren is verwijderd, of vervangen door een nieuwe waarneming. Mét geluidsopname. Blijkbaar zit/zat het beestje dus toch nog ergens in de buurt.

woensdag 15 februari 2017

Kerkuil / Siberische braamsluiper [7]

Al een kleine week ben ik 's avonds op jacht naar bosuilroepjes, want dat vind ik zo'n fijn spookachtig geluid. Vooralsnog helaas zonder resultaat. Vanavond probeer ik eerst park Brakkestein om vervolgens door te fietsen naar park De Goffert. In beide parken laat de uil zich echter niet horen. Als ze er al zitten. Ik besluit weer via park Brakkestein naar de derde mogelijke bosuilroepjesplek door te fietsen.

Halverwege beide parken, aan een drukke weg, trap ik hard op de rem. Kan een mens echt zoveel geluk hebben? Dat is gewoon onnatuurlijk! Tussen een gebouw met verlichte ramen en een lantaarnpaal in zie ik overduidelijk de rug van een bosuil. Op een tak. In een boom. Ik zet m'n fiets weg, loop naar de voorkant van de uil en kijk recht in de snuit van... een kerkuil! Op nog geen vijftien meter afstand. Nieuwe Gelderse vogel! Ik blijf een kleine tien minuten naar hem staan verrekijken tot we op precies hetzelfde moment besluiten ervandoor te gaan.

Leuk hoor Mars, zo'n kerkuil. Maar hoe zit het met die Siberische braamsluiper, heb je die nog gezien? Ondanks dat ik op het parkeerterrein de grote braamsluiperspecialist uithing ('Bij deze boom komt hij over tien minuten aanvliegen, en dan gaat hij via die, die en die boom, in een rechte lijn naar zijn slaapkurkeik. Dat is die boom daar links verderop. Hij kondigt zich aan met luid getsjek-tsjek') en ondanks de hoopvolle ogen van het aanwezige groepje vogelaars, liet hij zich vanavond niet zien. Helaas pindakaas. Ik kon er echt niks aan doen.

Terwijl ik dit schrijf ontvang ik een alertmail van waarneming.nl. Eén persoon heeft hem vandaag gezien. Wordt wellicht weer vervolgd...

dinsdag 14 februari 2017

Siberische braamsluiper [6]















'Volgende keer neem ik een vangnetje mee’ grapte ik vanmiddag op Facebook. Vanavond stuit ik bij de braamsluiperparkeerplaats op een groep collegavogelaars die grote netten om de slaapboom van het vogeltje aan het spannen zijn. Ze willen hem daadwerkelijk vangen!   

Gisteren stond ik nog in m'n eentje bij de 'beginboom'. Nu word ik vergezeld door een fotograaf en een verrekijkerman. Een smartphone wordt in de boom gelegd in de hoop een uniek roepje te kunnen opnemen. En ja hoor, de braamsluiper is nog steeds een vogel van de klok en arriveert weer op tijd in dezelfde — 'onze' — kurkeik. Om vervolgens opvallend snel recht op de netten van de slaapboom af te stevenen.

Vlug wordt het beestje uit het net gepulkt door de jonge vangmeester, in een zakje gestopt en mee naar het naastgelegen gebouw genomen. Waar geheel toevallig de vereniging Sovon Vogelonderzoek Nederland huist. Brutaal als ik ben (ik ben niet brutaal) glip ik natuurlijk mee naar binnen.

Het beestje wordt geringd, van alle kanten gefotografeerd, en van een drietal veertjes ontdaan. Het DNA van die veertjes zal moeten uitwijzen waar het beestje vandaan komt. Door zijn wat donkere en doffe kleur wordt er al ernstig rekening mee gehouden dat hij niet van naast de deur komt. Wordt vervolgd!

Zo snel mogelijk wordt de braamsluiper weer vrijgelaten bij zijn slaapboom. Maar hij verkiest een boom verderop. Een flink stuk van al die enge van geluk stralende vogelaars vandaan. 

De vraag is nu: gaat de braamsluiper zijn vaste route en slaapboom morgen aanpassen? Ik vrees dat er weer een lange, slungelige, bebrilde vogelaar hem staat op te wachten om achter het antwoord te komen.



















Wachten op de schemering.




















Het laatste avondmaal. Gebraden braamsluiper. Nee, dit zijn niet allemaal criminelen maar ik wil ze niet ongevraagd herkenbaar op mijn blog gooien.



















Braamsluiperpaparazzi.




















Harvey en Bram mogen best herkenbaar in beeld. Die zijn wereldberoemd. Nog snel een laatste foto bij wat betere verlichting.

Mars, heb je geen detailopname van dat leuke vogeltje?!
Nee. Daar zijn andere mensen beter in. Klik daarvoor op de volgende links:

Waarneming.nl

Avifauna van Gelderland (Facebook)





Siberische braamsluiper [5]


Daar gaat m'n 'natuurfotograaf van het jaar'-award! 



















Intussen allang blij dat ik niet per abuis een heggenmus voor een braamsluiper heb aangezien.

Ik ontdekte overigens wat vogelpoep op de klep van m'n pet. Het zal toch niet van...

maandag 13 februari 2017

Siberische braamsluiper [4]















Mijn excuus: het beestje woont nu eenmaal slechts zes fietsminuten van mij vandaan. Dus ik was weer van de partij. En of hij nou wel of geen Siberisch paspoort heeft; het is fascinerend om te zien dat hij vandaag weer in precies dezelfde boom opdook als gisteravond zelfde tijd. Dus helemaal nog niet zo achterlijk van mij om bij dié boom te gaan staan posten. Terwijl de alweer wat grotere groep vogelaars dan gisteren verderop bij de slaapboom stond te wachten. En toen ze allemaal mijn kant op kwamen rennen, nadat ik ze met een opgewonden kreetje gewaarschuwd had dat-ie in 'mijn' boom zat te roepen, en ze vervolgens het vogeltje kriskras over het parkeerterrein volgden, wandelde ik op mijn gemakkie naar de inmiddels met vetbollen en pindanootjes volgehangen slaapboom. Waar hij even later inderdaad weer naar toe kwam vliegen om zich op te maken voor de nacht. Ontzettend betrouwbare vogeltjes, die braamsluipers!

O ja, de man die naar mij kwam toelopen en vroeg of ik daadwerkelijk de vetbolletjes en pindanetjes aan het fotograferen was (er hingen er meer dan op bovenstaande foto te zien is), nam mij geloof ik iets te serieus. Toen ik hem vertelde dat ik dat voor het nageslacht deed. In plaats van als blogdecoratie. Volgende keer maar wat minder de lolbroek zien uit te hangen. Volgende keer? Jazeker, morgen sta ik in een kraampje op het parkeerterrein braamsluiperroutekaarten te verkopen. Ik ruik handel. Die vogelaars barsten van het geld! (Oei, hang ik hem weer uit.)

zondag 12 februari 2017

12-02-2017 middag / Siberische braamsluiper [3]















Ik word er vrolijk van. Acht op een parkeerplaats patrouillerende vogelaars laten plotsklaps als één man hun rugzak vallen en trekken een sprint naar de boom waar het tjek tjek-geluid vandaan komt. Geluidsapparatuur wordt ingeschakeld en telelenzen komen tevoorschijn. Het groepje rent van boom naar boom achter de al dan niet Siberische braamsluiper aan. 'Ik heb het beestje zien poepen!' roept er een. Helaas in de zelfs in de winter dichtbebladerde kurkeik. Onvindbaar vogeldrolletje. Dus een DNA-test om zijn afkomst te kunnen vaststellen zit er vooralsnog niet in. Net als gisteren om dezelfde tijd eindigt het vogeltje in de slaapboom linksachter op de parkeerplaats.

Dus toch nog een braamsluiper voor m'n verjaardag! Én de getwitchte roodhalsgans. En een elftal nonnetjes waarvan vier man. En drie reetjes. Samen met de ochtendwaarnemingen een topverjaardag van jewelste! Met geeneens taart.


Foto boven: de braamsluiper wordt een hoek in gedreven in de hoop hem aldaar door middel van darmmassage wat poep te kunnen ontfutselen.





















M'n vierde roodhalsgans dit jaar! Op deze na allemaal op eigen kracht gevonden. De derde was misschien niet echt want ik kon niet zien of hij een ring droeg.





















Schutkleuren of niet; Mars Gremmen heeft je zo in de smiezen. De andere twee reetjes waren al in de struiken verdwenen toen ik mijn camera uit de rugzak had gefrutseld.

Uitgebreid verslag Remco Wester.
Facebook-verslag Harvey van Diek.

12-02-2017 ochtend















Vooralsnog geen nieuwe Siberische braamsluiperwaarneming voor m'n verjaardag. Maar wel een prachtige appelvink en profil in beeld (roepje herkend!), weer een eekhoorntje, twee koperwieken van dichtbij en, qua kleur zouden het onze nationale vogels kunnen zijn, een vrouwtje en een mannetje keep tussen een vijftigtal vinken. Van de man heb ik zelfs nog een onscherpe foto weten te maken met mijn ellendige fototoestel. (Batterijen in no time op.)

Tot zover de ochtend van deze dag. Nu op naar de Ooijpolder want daar is weer een roodhalsgans gesignaleerd. (Bovendien heb ik al zeker twee weken geen ijsvogeltje gezien.)

Foto: mannetje keep, Park Brakkestein.

zaterdag 11 februari 2017

Siberische braamsluiper [2]
















E. maakt zijn fietsslot open, gooit zijn been over het zadel en dán horen we hem opeens uit het niets roepen. Terwijl het al zo goed als donker is. Er wordt een sprintje richting het geluid getrokken en E. graait het opnameapparaatje, dat hij de hele tijd had laten meedraaien om geen moment te missen, uit zijn jaszak. Achtervolgd door twee volwassen kerels vliegt het vogeltje van parkeerplaatskurkeikje naar parkeerplaatskurkeikje, om vervolgens in zijn slaapboom te eindigen. Daar zakt zijn 'tsjek tsjek'-roepje langzaam weg en valt de Siberische braamsluiper vermoedelijk zachtjes in slaap. Ondanks de fotoflitsen en enthousiaste kreetjes van de jarige en de zo goed als jarige mannen onder hem. 

Dat zeg ik nu wel. Síberische braamsluiper. Maar ik heb geen bontmutsje kunnen bekennen. En na het klakkeloos kopieeren van E.'s waarneming krijg ik ogenblikkelijk een mail van de Grote Vogelbazen met het verzoek wat DNA te overleggen. Want het zou net zo goed een Gelderse braamsluiper kunnen zijn. Wat ook bijzonder is omdat deze beestjes in het verre zuiden horen te zitten en niet in de sneeuw op een Nijmeegse parkeerplaats. Nou ja, vogeltje snel op 'onzeker' gezet en morgenvroeg maar wat poepjes zien te gaan krabben. Als half vogelend Nederland dat dan al niet aan het doen is. 

Wat is dat slecht voor je zelfvertrouwen trouwens! Meelopen met een oervogelaar. Alle geluiden horen ze twee keer zo snel als jij. Áls je het geluid al überhaupt hoort. En ik dacht dat ik goed was in vogels visueel ontdekken. Maar die wegvliegende havik in het nabijgelegen park had ik zonder E.'s waarschuwing nooit gezien. Gelukkig legde hij me daar een trucje voor uit. E. blééf kijken naar de hoog in de bomen opvliegende duiven, terwijl ik mijn blik alweer een andere richting had uitgeworpen. Opvliegende duiven kan namelijk 'opgepast een predator!' betekenen. Bij ganzen was dat trucje me al bekend, maar het geldt natuurlijk voor alle prooivogels. Wat leer ik toch een hoop op mijn oude dag! 

O ja, op de heenweg herkende ik de zang van twee puttertjes hoog in een boom. Midden in de stad! (Telkens weer zo blij als een kind als ik een vogelgeluid weet te determineren.)

Overigens, niet doorvertellen aan een echte vogelaar, dit is pas de tweede braamsluiper die ik in mijn leven heb gezien...

Lees hier het ware verhaal van vanavond.


En hier een leuk verslag door punkvogelaar R. (met foto's) van onze ochtendlijke Siberische braamsluiperzoektocht.

Siberische braamsluiper [1]
















Vandaag tevergeefs gezocht naar een al dan niet Siberische braamsluiper. Samen met punkvogelaar R. (Eén piepje en hij wist al welk merk vogel het was, en hij zag minstens twee keer zoveel als ik. Terwijl ik in de veronderstelling was dat ik een behoorlijk goede kijker ben.) en vogelgraaf R., die met zijn enorme telelens stevig op eekhoorntjes joeg en een mooie actiefoto van een overwinterende zwarte roodstaart wist te fabriceren. (Let op de kerstbal vlak onder hem.)

Zelf maakte ik vanochtend met mijn herontdekte fototoestel een kiekje van drie kokmeeuwen in de sneeuw vanuit mijn keukenraam. Nou ja, het is een begin, zal ik maar zeggen.

vrijdag 10 februari 2017

Fototoestel

Ik bedacht me opeens dat ik jaren geleden een digitale fotocamera heb gekocht waar ik nooit veel schik mee heb gehad. Eigenlijk een miskoop. Maar er blijkt wel een twintig keer vergrotende lens op te zitten. Dus voor een bewijsfoto van een twitchvogel is hij best wel handig. Om hem weer eens uit te proberen maakte ik vandaag met bevroren vingers en gemeen tegenlicht wat foto's van een rode eekhoorn. Lijkt nergens op, maar ik denk dat ik de camera op een warme, goed belichte dag toch weer eens meesleep. Doe ik de mensen die niet van mijn onscherpe verrekijkerfoto’s houden ook een plezier. 















Verhip, een eekhoorn!

















Inzoomen met de camera.

















Inzoomen op m'n computer. Ik zie z'n oog!

Voor het keepje dat ik vandaag zag was ik natuurlijk te laat. En die groep van zo'n zeventig, tachtig (!) vinken heb ik gewoon lekker door m'n kijker bekeken. (Een foto van zeventig grijze vinken, wie zit daar nu op te wachten...?)