donderdag 19 juli 2018

Beleef-de-lente-zwarte-stern: 10B's vlucht in beeld




Even vreesde ik voor het leventje van BDL-zwarte-stern 10B. Afgelopen zaterdag. Zou hij net als zijn broertje/zusje 10A toch nog de geest hebben gegeven? 




Gelukkig veerde hij na een tijdje weer op. En werd hij ook weer gevoerd. Hij is al een stuk groter dan zijn ouders, dus ik heb goede hoop dat hij het gaat redden.



Op de BDL-webcam (die op moment van schrijven door een computerstoring helaas al twee dagen op zwart staat) had ik hem al een paar keer zien wegvliegen. Maar live is dat natuurlijk veel leuker om te zien.




Bovendien zag ik nu dat hij een behoorlijk vliegtochtje maakte. En daarbij verschillende keren tegen het water splatste. In een (oefen)poging visjes te vangen.





Landen deed hij weer op zijn vertrouwde nestvlot. (Opvliegen deed hij vanaf het buitenbeeldvlotje nummer 9.)




Even dacht ik dat hij tijdens mijn aanwezigheid een insect had gevangen. Maar het lijkt me eerder een lastig verteerbaar takje.




Voor de liefhebber van bewegende beelden. Die meer zwabberen dan ooit. Een Jan de Bont zal ik nooit worden.







De BDL-camera is al een tijdje wat uitgezoomd. Waardoor vlot 11 en vlot 29 ook in beeld zijn. (Waren.) Dit is de tweeling van vlot 29. Vlot 11 is doorgaans leeg. 




Op vlot 32 zitten nog piepjonge kuikens. Op twitter las ik dat de zwarte sterns in Schellerwade (Zwolle) hun nestvlotjes al verlaten hebben om zich op een paar plekken langs de kust te verzamelen. Waarna ze richting Afrika vliegen. Zeven jongen hadden ze grootgebracht... Hopelijk wachten de Ooijse sterns tot alle jongen volgroeid zijn voordat ze er vandoor gaan. Met de voorspelde hoge temperaturen en de aanhoudende droogte gaan ze het de komende tijd nóg moeilijker krijgen. (Ik was allang een dood kuiken geweest!)





Fuutjes.




Het lijkt wel een waterig heideveld, de Oude Waal. Al vind je daar doorgaans geen vijfendertig lepelaars.






Edit 19-07-18: helaas, de webcamstoring kan niet verholpen worden, lees ik zojuist. De zwarte sterns gaan om 15:00 uur definitief offline. 

zondag 15 juli 2018

Beleef-de-lente-zwarte-sterns: gevaarlijke reigers




Als ik op de BDL-webcam kuuk 10B niet op zijn eigen nestvlotje zie zitten, dan wordt het voor mij moeilijk om niet even ter plekke te gaan kijken waar hij dan wel uithangt. Woensdag zat hij op vlot 9. Eén vlotje verderop. Waar hij een stuk beter te bekijken was dan op z'n eigen flink begroeide vlot.




Het waaide weer flink. Waardoor het vissen niet te doen is. De kuikens werden dan ook nauwelijks gevoerd. Ook niet met insecten. Laat staan met wormen. (Onbereikbaar in de harde, uitgedroogde grond.) Soms werden de kuikens minutenlang alleen gelaten. Ik heb de blauwe reiger(s) nog nooit zo dicht in de buurt van de nesten zien komen. Desondanks lijkt 10B het nog goed te doen. Op de foto, terug op z'n oude vlotje, een van de weinige momenten dat hij een insect kreeg gevoerd.




Zijn vleugels zijn inmiddels enorm gegroeid.



En dat mag-ie graag laten zien.




Ja, ja, van achteren zijn ze ook heel mooi.


  
Visdiefjes die tussen de vlotjes willen vissen worden niet gewaardeerd. Wegwezen!




Zó dicht bij de kuikens had ik de blauwe reiger nog niet waargenomen. De sterns zijn duidelijk onderbemand. Ze hebben er een dagtaak aan het grote gevaarte te verjagen.







Allemaal energie die ze liever in voer voor hun jongen zoeken zouden willen steken.




Jongen die dat voer onmiddellijk weer uitpoepen. Wel netjes buiten het vlotje.


   


Hoe vaak ik die witoogeend al niet gedipt heb. Ik geloof niet dat ik het wil weten. Ontmoeting met een medevogelaar bij de laatste dip, na een fietstocht van drie kwartier: “ja, hij was heel mooi te zien. Maar ik kwam te dichtbij. Hij is net precies weggevlogen.”    


  
Donderdag kreeg ik hem dan eindelijk te zien. Bij de hondenuitlaatplek in de Hatertse vennen. Voor mij normaal gesproken een plek om te mijden als de pest. Alleen al omdat je wordt aangekeken alsof je niet goed bij je hoofd bent als je je niet door zo’n harig mormel een arm uit de kom laat trekken.    



En dan cóntinu dat geblaf en gegrom om je heen. En de honden hielden zich ook niet stil. De eend liet zich echter goed zien en trok zich weinig aan van de wild badderende viervoeters. Wat mij gelijk deed vrezen dat we wel eens met een ‘escape’ te maken zouden kunnen hebben. Nou ja, het wás in ieder geval een witoogeend. En die had ik nog nooit eerder gezien. En ik hoef hem nu gelukkig nooit meer te twitchen. Deze nieuwe, tamelijk saaie Gelderse vogel.   


   
Waarnemingen diezelfde donderdagmiddag: kuifeend, blauwe reiger, roodborsttapuit, buizerd, oeverloper, gekraagde roodstaart, kokmeeuw en deze juveniele groene specht op zeer grote afstand.   




En wederom, na de ooijpoldermieren, een verstekeling. Bruinrode heidelibel. Ik wilde de libellen dit jaar eigenlijk aan me voorbij laten gaan. Maar als ze dan op je fiets gaan zitten...   

dinsdag 10 juli 2018

Beleef-de-lente-zwarte-sterns: 10B vliegt!



Het is toch óngelooflijk dat de gemeente niets doet.




Ik telde donderdagavond zeker tien van die valse fladderaars. En er zitten er vast veel meer.





Dit jaar zitten ze nog aan de Waal. Maar je zult zien dat ze zich gaan verspreiden. Volgend jaar moet je de koninginnenpages, met hun scherpe, gemene tandjes, in je slaapkamer van je afslaan. Iemand moet iets doen! 




Om deze gevaarlijke insecten makkelijker te kunnen identificeren een foto van dichtbij. 





Kijk dan toch, die lelijke met elkaar botsende kleuren. Die volstrekt creatief-loze compositie op de vleugels. Het doet gewoon pijn aan je ogen!




Deze vlinder is waarschijnlijk gewond geraakt bij de aanval op een onschuldig slachtoffer. Die hem nog net met zijn laatste krachten licht heeft kunnen verwonden. 




Met gevaar voor eigen leven heb ik deze bewijsbeelden geschoten. Een dag later zit ik gewoon nog na te trillen van de spanning!

Oké, oké, ik houd nu op. De hele grap was ook gejat van @SayNo2Ducks. Ik geef het toe. En dan ook nog eens zonder de dubbele bodem.
















Snel door naar de zwarte sterns. Het beeld van de webcam is weer een stuk beter. De tuinman is langs geweest. Blijkbaar kunnen ze zo'n verstorinkje wel aan. Nou ja, niet zo gek natuurlijk. Met al die natuurlijke vijanden waar ze dagelijks mee te maken hebben.




Beleef-de-lentestern 10B lijkt goed te groeien. Op het moment van schrijven (vrijdagavond) heeft hij z'n vlotje weer eens verlaten. Intussen schrijft Boswachter T. in zijn blog dat het slecht gaat met de toch al kleine kolonie. 

'De zwarte sterns in de Gelderse Poort hebben het zwaar. Door de aanhoudende warmte en droogte in combinatie met veel wind is er weinig voedsel te vinden. Slechts een handjevol jonge sterns krijgt voldoende voedsel om de eerste weken aan te sterken.' 

Dat is het nadeel van mijn nog relatief nieuwe vogelhobby. Het slechte nieuws vliegt je om de oren. En ik heb liever vogels die me om de oren vliegen. Nou ja, laat ik het hier, met m'n verstand op nul (vaste stand) maar een beetje vrolijk houden.




En zolang het kan gewoon genieten van dit jeugdige drietal op vlot 18.




En deze kleine druktemaker op vlot eh... weet ik even niet.




Vlieg! Maar vlieg dan toch!




Nee jij niet. Jij moet maar ergens anders dan boven een natuurgebied de irritante bromvlieg uithangen.

(In plaats van naar mijn schattig knullige YouTube-filmpjes te kijken, kun je 'mijn' zwarte sterns én 'mijn' koninginnenpages ook pico bello gefilmd in deze aflevering van Buitengewoon zien.)




Terugweg. Dertien ooievaars in een gortdroog weiland. Pasten niet allemaal op de foto. Zijn ze al voorzichtig aan het trekken? Of zeg ik nu iets heel stoms? Wacht, gewoon even googelen

'Al vanaf begin augustus kunnen ooievaars de nestplaats verlaten om zich aan te sluiten bij een groep. Het kan zijn dat ze een tijdje op een andere plek in Nederland verblijven. Jonge ooievaars vertrekken eerder dan hun ouders. Zij hebben nog niet de vliegervaring van hun ouders en leggen kortere dagafstanden af. Ooievaars trekken in grote groepen, vaak samen met andere thermiekvliegers. De vertrekperiode duurt tot in september.'




Op weg naar Waterrijk-Oost zie ik een hele familie patrijs het fietspad oversteken. Zeker tien a vijftien stuks. Camera in m'n fietstas natuurlijk. Dus alleen een plaatje van de mij in de gaten houdende ouders (?) in het gras kunnen schieten. De rest zat kopje onder.




In het Waterrijk verder het gewone spul. Visdief, kluut, knobbelzwaan, kleine plevier, tureluur en deze kemphaan.




En meer dan honderd kokmeeuwen. Waaronder deze juveniel.




's Avonds op de terugweg nog even langs 10B. Die zat zich lekker onder moeders/vaders vleugels klaar te maken voor de nacht. Verderop in de Oude Waal het geluid van bedelende jonge lepelaars.




Een avond later. Het kuiken kan vliegen! Helaas niet live voor mijn ogen of mijn camera. Maar dit lijkt me een goed teken voor zijn overlevingskansen. Een beeldschermafbeelding waarop hij een visje krijgt toebedeeld kon ik nog wel maken.


En het filmpje voor de liefhebbers.





Nog een beeldschermafbeelding. Wazig, want het begon al flink te schemeren. Maar wel een heel leuke. Vind ik. Drie jeugdige, vermoedelijke kleine karekieten op één rietstengel. Achter de zwarte sterns.





Verstekelingen op mijn fietstas. Ik heb ze keihard de deur gewezen.

Nu nog een plaatje van de vliegende 10B zien te schieten. En dan bedenken of het dan wel weer niet mooi is geweest met mijn tijdrovende BDL-zwarte-sternverslaghobby. Of dat ik zijn buren nog een tijdje in de gaten blijf houden. 

Ik moet ook nog steeds een wielewaal!

donderdag 5 juli 2018

BDL- zwarte sterns: die van vlot 12

Geen BDL-zwarte-sternkuiken op het webcam-nestvlotje op maandagavond. 
Even ter plekke op onderzoek gaan dus.




Gelukkig. Volgens mij is dit hem. (De andere kuikens zijn veelal óf een stuk kleiner, óf een stuk groter.) Hij zit een vlotje verderop. Nummer 30.




Alwaar hij nog stevig wordt lastiggevallen (lees: gepikt) door deze ellendeling. Die gelukkig, net voordat ik mijn reddingszwembroek had aangetrokken, werd verjaagd door vader of moeder.





Intussen bij 'die van vlot 12'. 

"Honger!"




"Wat zeg je?"




"HONGER!"





"HONGER!"





Ja, jullie zien het goed. De eerste (door mij bewust waargenomen) vliegende jongen! Dat zat een paar weken geleden nog in een ei! Ei-genlijk te bizar voor woorden.








En dat zorgt nog voor een paar aardige actiemomenten.





Ook bij deze nog niet vliegvlugge kuikens op vlot 27 gaat de vis erin als zoete koek.





Al bleek deze nog een maatje te groot te zijn om naar binnen te kunnen werken.




Soms schudderfilm ik uit de hand een stukje vogel om er later wat schermafbeeldingen van te kunnen maken. En soms is het misschien jammer om die fragmenten toch niet even op YouTube te zetten. Zoals in dit geval.






Intussen loert het gevaar vanuit alle hoeken. Een krijsende, vlak over de vlotjes vliegende, op de pullen azende kokmeeuw wordt fanatiek verjaagd.




En misschien is deze blauwe reiger slechts op de jonge eendjes achter hem uit...





Getolereerd door de sterns wordt hij zeker niet. 

"Opdonderen!"




Dus hij kiest eieren voor z'n geld.
Al vraag ik me af wat die kleine sterns hem zouden kunnen aandoen.





Gelukkig komen er ook vreemdelingen met ongevaarlijk bestek langs.





Van lepelaars en aalscholvers hebben ze niks te duchten. Even ontspannen dus.



Wij BDL-webcam-kijkers hebben het overigens niet makkelijk met de sterns. Als het waait krijgen we het beeld in lego-patroon aangeboden. En als het even windstil en zonnig is, dan gooit het riet roet in het eten. Op het moment van schrijven (woensdag) is het beeld overigens oké. (Gesnoeid? Of windstil?) Nu maar wachten hoelang het duurt voordat kuuk 10B gaat vliegen. En hoelang we daar op beeld van kunnen genieten. Op het moment van schrijven heeft hij z'n eerste, prille vliegoefeningen al gedaan.