dinsdag 26 juni 2018

BDL-zwarte sterns: één kuiken gestorven

Gisterochtend schreef ik nog dat het uitstekend leek te gaan met het gezinnetje Beleef-de-lente-zwarte stern. Om kort daarna erachter te komen dat een van de kuikens besprongen was door een ‘vreemde’ zwarte stern. En er in de nacht van zondag op maandag zelfs een verdwenen was. ‘s Avonds toch maar eens ter plekke wezen kijken.




Bij aankomst leek het vlot helemaal verlaten. 





Maar na een tijdje liet het overgebleven jong zich weer zien. Blijkbaar had hij plat en doodstil op het vlotje gelegen. 




Bij thuiskomst zag ik op de foto’s dat het vermiste kuiken er ook nog lag. 




Een ouder was nog op hem gaan zitten. Blijkbaar had hij/zij niet in de gaten dat het jong gestorven was.





Zijn broertje of zusje lijkt het hier ook niet helemaal door te hebben.





Het was niet het enige sterfgeval in de kolonie. Bij vlotje 20 lag een dood jong in het water.





Op vlotje 25 had er ook een de geest gegeven. Een volwassen vogel zat naast 'm uitgebreid zijn veren te poetsen. 


Op het vlotje rechts naast de BDL-sterns had ik twee weken geleden nog twee kuikens waargenomen. Nu was het leeg. (Of ze moeten twee uur lang verborgen in het groen gelegen hebben. Lijkt me niet aannemelijk...) Hetzelfde geldt voor vlot 7.




Gelukkig was het niet allemaal kommer en kwel. Hier en daar waren weer nieuwe kuikens geboren. 





En sommige kuikens léken alleen maar een tijdje dood.




De oudste jongen op vlotje 23 groeien nog stevig door.





Een enkeling had al een imposante vleugelpartij.




Vlotje 17 werd even bezet door een viertal poetsende juveniele wilde eenden. Gek genoeg werden ze niet weggejaagd door de sterns. Terwijl er op het vlotje links naast ze een ouder met jong zat.





Even later zwommen ze achter het getormenteerde BDL-gezinnetje langs.




Vlotje 8 is lekker herkenbaar dankzij de begroeiing. Het is nog knap lastig om de 36 vlotjes van elkaar te onderscheiden als je het niet dagelijks bijhoudt.
















11 juni.
















25 juni. 

Overzicht van twee weken geleden en gisteravond. De zwarte stippen zijn de jongen. Het BDL-gezin zit bij het vlotje met de ster. Waarschijnlijk niet compleet foutloos, want de pullen laten zich niet altijd goed zien. En ik sluit niet uit dat ik er soms een vlotje naast zit. Ik heb geen telescoop tot mijn beschikking. Maar het geeft een aardig beeld van de situatie. Die ik helaas niet kan vergelijken met vorige jaren. Dus ik heb geen idee of al die sterfgevallen 'normaal' zijn of niet. Of hoeveel vlotjes er 'normaal' gesproken in gebruik zijn.

BewarenBewaren

zondag 24 juni 2018

Week 25



















Kijk, mijn haastige, scheve, tamelijk onscherpe foto van de Beleef-de-lente-zwarte-sternkuikens wordt nu ook op de site gebruikt. Vermoedelijk wel de eerste plaat waarop ze zijn vastgelegd. Dus we vinden het stiekem gewoon leuk. 



Vooral die bejaarde vrouw, zittend op het fietspad, bloed aan haar hoofd, verdwaasd voor zich uitkijkend, boerend en een enorme wind latend, was een treurig gezicht. Haar bejaarde medefietsers bleven er opvallend rustig onder. Ze hadden bijna de neiging om mij te troosten. Nou ja, op hoge leeftijd heb je natuurlijk al het een en ander meegemaakt.





Gelukje bij thuiskomst was dat de buizerds met de toch wel wat lange staarten in de Bruuk, op mijn computerscherm twee wespendieven bleken te zijn. En eerlijk gezegd had ik ook mijn eerste eikenpages en grote weerschijnvlinder aangewezen gekregen. Door een profi-vlinderaar. Maar op zo'n grote afstand, zo hoog in een eik, dat ik ze maar niet meegeteld heb.




Vuurwerk! Helaas raakte hij me niet. Ik had graag een sliert wespendiefpoep als trofee op mijn schouder met me meegedragen. Doet me denken aan de visdief in de Liendense waard, afgelopen zaterdag. Die vertrouwde mij niet, vloog krijsend over me heen en vuurde een slinger yoghurt op me af. Ook mis.




Later op de dag fotografeerde ik een buizerd. Mooie gelegenheid om de vogels ter vergelijking eens naast elkaar te leggen. De wespendief is o.a. iets groter dan de buizerd (niet te zien in het veld), zijn kleinere, grijze kop is meer vooruitgestoken en zijn staart is wat langer en smaller. Hij heeft twee banden op z'n staart (plus een eindband) en z'n ogen zijn geel. Veelal lastig te zien als ze honderd meter boven je hoofd vliegen...






Hoe ik deze foto's gemaakt heb? Juiste tijd, juiste plek en blijkbaar precies op het juiste moment met m'n camera met de gierzwaluw meegezwiept. Ik was blij verrast bij het downloaden. Hoewel ik heus wel zie dat er professioneel gezien best wel wat aan mankeert. Het waren de eerste drie foto's die ik schoot. De overige tientallen gierzwaluwplaatjes waren allemaal waardeloos. Zo te zien heeft-ie zijn krop al aardig vol met insecten.





Het risico van een bezoekbare Beleef-de-lente-vogel is natuurlijk dat hij volop bezocht wordt. Met tot gevolg hier en daar flink platgestampte dijkvegetatie. Door types zoals ik... Nou ja, ik neem aan dat de initiatiefnemers dat hadden ingecalculeerd. En besloten het maar voor lief te nemen. Alles voor het bekend en bemind maken van deze o zo fijne vogelsoort. In de hoop op enthousiasme voor het beschermen van de krijsende fladderaars.




Het BDL-gezinnetje zwarte stern maakt het intussen volgens mij uitstekend. De kuikens zijn al verbazingwekkend ondernemend.

Update: in de nacht van zondag op maandag is er één kuiken verdwenen. Op zondag probeerde ook al een vreemde vogel met een van de jongen te paren. Dus zo "uitstekend" gaat het inmiddels niet meer.






Op vlotje 23 (als ik me niet vergis) zitten de oudste jongen. Die inmiddels al tot 'reusachtige' proporties zijn gegroeid. 

Door het slechte licht (te scherp of juist te donker) heb ik niet goed kunnen zien en tellen hoeveel jongen er in totaal in de kolonie zijn. Ga ik natuurlijk nog eens doen. En dat wordt naarmate ze groter worden alleen maar makkelijker.




Een tijdje terug vroeg ik me af of de sterns hun prachtkleed alweer aan het kwijtraken zijn. Dat kan ik nu zonder twijfel bevestigen.




Schotse vogelaar M. zit er volgens mij bijna dagelijks. Bij het meeuweneilandje in de Lentse waard. Hij wees me ook deze pontische meeuw naast de kleine mantelmeeuwen aan. Meeuwen in alle jaargangen en -getijden determineren is best mogelijk. Maar je moet er wel een echte studie van maken. (En ik ben al bijna vijftig jaar tergend lui...)





























Geen eierschalen onder de nesten van de Lentse huiszwaluwen. Ik was nieuwsgierig of die er (nog) lagen. 




Dus dan maar tegen beter weten in proberen wat actiefoto's te maken. Lijkt natuurlijk nergens op. Maar je ziet wel mooi hoe ze zich uit hun nest laten vallen.




Aan z'n gezicht te zien, op plaatje 3, is de muur waar hij zijn staart tegen raakt nogal koud.




Even voor verwarring zorgen op waarneming.nl door deze foto in te voeren als 'juveniele kleine plevier'. Het klopt overigens wel hoor. Kijk maar eens goed, links van die jonge visdief. Het is dat ik het woord 'poepscheetje' liever niet gebruik. Maar wat een poepscheetje, hè?





Mooi om in Waterrijk-Oost op één moment verschillende stadia van de ontwikkeling van het visdiefje te zien.





Hetzelfde geldt voor de kluut. Dit exemplaar lijkt me hard op weg naar een compleet zwartwit kleed.

In Waterrijk-Oost zag ik ook eindelijk de roerdomp weer eens vliegen. Op grote afstand. Snel m'n camera gepakt en het tafereel gefilmd. Om er thuis bij het downloaden van de geheugenkaart achter te komen dat ik het filmknopje van m'n fotocamera niet goed had ingedrukt. Nou ja, meer dan een bewegend bruin vlekje had er waarschijnlijk toch niet op gestaan. Ik kon nog wel een geluidsopname van een stukje porseleinhoenzang opnemen met m'n iPhone. Ook leuk. Striptekencollega L. was mijn porseleinhoenzanggetuige. Diezelfde L. was overigens dolblij met zijn puttertje op korte afstand. (Hij bewoog zijn mondhoeken.) Die vreugde had ik hem voorspeld, maar hij geloofde mij nooit.




Een gele kwikstaart in het graan. Dat lijkt me een aardig eindplaatje voor week 25. Alleen al omdat je tegenwoordig zo weinig graan ziet. En je kunt mooi inschatten hoe licht zo'n vogeltje wel niet moet zijn, als een graanstengel hem kan dragen. (Bij mij knakt-ie altijd onmiddellijk.)


BewarenBewaren

maandag 18 juni 2018

Vier jaar vogelen





















































Als je je dan naar een gebied begeeft waar de zwarte specht woont, in de tijd van het jaar dat ze druk bezig zijn met hun jongen voeren, dan heb je een aardige kans ze daadwerkelijk tegen het lijf te fietsen. Vooral als je vijfhonderd meter van tevoren de jongen al hoort roepen. Ze zaten op een heel druk punt en zijn dus wel wat voorbijgangers en toeschouwers gewend. Desalniettemin niet te lang blijven staan om de boel niet te verstoren. Snel wat fotootjes schieten en wegwezen. Let op hoe de specht mooi met zijn staart tegen de stam leunt. De vogels met de niet tot de snavel doorlopende rode kruin zijn vrouwtjes.






Op de plek waar een wielewaal gesignaleerd was had ik minder geluk. Wat de wielewaal betreft dan. Die liet zich horen noch zien. Wel hoorde ik wéér een zwarte specht. Die ik na een tijdje zoeken hoog in een boomtop vond. Zo zie je maar hoe belangrijk vogelen met je oren is.





In hetzelfde gebied zag ik een roofvogel op een tak. In fel tegenlicht. Zal wel een buizerd zijn, dacht ik. Maar bij het oplichten van het donkere silhouet in Photoshop kwam er een krachtige wenkbrauwstreep tevoorschijn. Geen vlekken op de rug, afgeronde staart... havik!





Wederom in hetzelfde gebied: een nieuwe Gelderse dagvlinder. Groot dikkopje. Niet echt een schoonheid. Maar een lifer is natuurlijk altijd welkom.




Wéér een foto van een roodborsttapuit...?! Klopt. Sorry. Maar op een geel paaltje had ik hem nog niet. 



Bij mijn grote broer uit de kliko gevist. Raamslachtoffer. Een jong mannetje groene specht. Zonde.








Wel een goede gelegenheid om het beestje eens goed te bekijken. In de fietstas mee naar huis genomen, met het idee hem als een echte kunstenaar te gaan natekenen. Maar bij het openen van de zak steeg er zo'n onwelriekende geur op, dat ik hem maar snel in de diepvries heb gelegd. Misschien kan De bastei de vogel wel voor de collectie gebruiken. Als ze er tenminste niet al dertienhonderdzevenentachtig hebben. Dat spitse rode geval bij zijn snavel is overigens zijn tong. Die heeft een lengte van zo'n tien (!) centimeter en hij kan hem rond zijn schedel oprollen. (Ik heb dat zelf ook wel eens geprobeerd. Maar kan dat niemand aanraden.)

Edit 28-09-18: de Bastei was blij met 'mijn' specht. Helaas kwam de preparateur er bij het villen achter dat de vogel niet opzetbaar was. Bloedpennen vielen eruit en de nog niet volgroeide schedel viel uit elkaar. Jammer. 




Grutto in de bloemetjes. Het enige moment dat-ie heel kortstondig zijn snavel uit zijn verenkleed haalde. Zodat ik kon concluderen dat het geen wilde eend met extreem lange poten was.

Die grutto zat in de Liendense waard. Net als deze lepelaars en kluut. Die laatste was de reden dat ik ernaartoe gefietst was. Naast een geslaagd nichtje een dorpje verderop. Die kluut had ik namelijk nog niet op mijn vogelwerkgebiedjaarlijst. En dat vond ik stom.


BewarenBewarenBewarenBewaren

Mijn vogelaarsgeluk laat me nog steeds zelden in de steek. Als het buiten waait, dan is het beeld op de Beleef-de-lente-webcam van de zwarte stern vrij beroerd. Dus toen ik even naar de Ooijpolder fietste om in helder beeld te kijken hoe het met 's Neerlands beroemdste sternpaar ging, kon ik als eerste ontdekken dat ze twee jongen hadden gekregen. Of nou ja, ik kon het in ieder geval als eerste doorgeven in de chatroom op de BDL-zwarte-sternpagina. En wellicht heb ik ook de eerste foto's en het eerste klungelfilmpje geschoten. Helaas begon het al snel stevig te regenen. Waardoor ik geen betere beelden heb kunnen maken. 

Vorig jaar kon ik ook al volkomen toevallig een filmpje schieten van het vertrek van de Beleef-de-lente-koekoek. Ik ben gewoon een enorme vuile geluksvogel(aar). En terecht! Ik verdien dat. (Vraag me niet waarom.)

Door de regenbui heb ik niet meer kunnen tellen op hoeveel vlotjes er zich al jongen bevonden. Ga ik snel nog doen. Op opvallend veel nesten waren de jongen overigens alleen gelaten. 





Pa en ma samen op hun webcamvlotje. 


Bij de buren. Hónger!




Tot gauw, kuikentjes! 

"Haast je niet, idioot!" 

(Ik zweer je dat ze dat denken.)
BewarenBewaren