10-05-15

Ooijpolder / Groenlanden

- Roodborsttapuit
- Grasmus
- Putter
- Veldleeuwerik
Minutenlang zingend, hóóg in de lucht, om zich vervolgens, gewoon doorzingend, als een bloempot naar beneden te laten vallen. Met een snel afrembochtje vlak boven de grond.
- Kievit
- Buizerd
Op een paaltje. Totaal niet geïmponeerd door de herhaaldelijk rakelings over hem heen vliegende kievit. In de lucht gaan ze er dan altijd vandoor.
- Boerenzwaluw
Ik kon hun donkerrode gezichtjes mooi van dichtbij bekijken, omdat er twee bij een boerderij op een of ander kunstwerkachtig geval waren gaan zitten. De boer kwam van een afstand even kijken naar wie die rare snuiter met die verrekijker was. Hoe zouden de Ooijse inwoners denken over al die vogelaars die schaamteloos hun huizen en schuren begluren, op zoek naar een boerenzwaluw of een steenuil? Staat ons binnenkort een pek en verenbehandeling te wachten...?
- Gele kwikstaart
- Rietgors
- Ooievaar
- Vink
- Ringmus
- Ree
Een tijd lang twijfelde ik of het nou een ree of een vos was, daar in de verte tussen de struiken. Maar ze bleef me zo lang bewegingsloos aanstaren dat het wel een ree moet zijn geweest. (Ik bracht mijn kijker in korte etappes van een centimeter of tien naar mijn ogen om het beestje niet te verjagen. Toen ik hem eindelijk voor m'n ogen kon plaatsen, was ze verdwenen.) Later, in de schemering, zag ik nog twee reeën vanaf de dijk. Zonder verrekijker bijkans onzichtbaar.

- Roofvogel
Kleine vogel, razendsnel, lange staart, spitse vleugels die ze snel, maar nauwelijks bewoog. Niks geen geflapper of glijpauzes. Vlucht in één lange lijn. Een torenvalk ligt het meest voor de hand, maar die zou ik inmiddels wel moeten herkennen, lijkt mij. Zou het een koekoek geweest zijn...?! Die staat op m'n lijst van hoognodig te bezichtigen vogels!
Edit: na wat onderzoek denk ik inderdaad sterk aan de koekoek. Ik tel hem voor de zekerheid pas officieel als ik 'm op een paaltje tegenkom. (Met frisse tegenzin!)
- Blauwe reiger
- Zwarte stern
- Oeverloper
Drie silhouetten die er snel vandoor gingen. Snelle, 'spastische' vleugelslag, kenmerkend voor oeverlopertjes. (Of zouden het stiekem toch kleine plevieren geweest zijn?) En waarom trokken ze op met hun drieën? Zou het vrouwtje nog een knoop moeten doorhakken?

Haantjesgedrag en een kerkuil

Om mijn pestvogelwaarnemingsjaloeziepijn te verzachten, besluit ik twee uurtjes voordat het donker is nog snel even op zoek te gaan naar een ijsvogel. Dié was de collega die twitterde dat hij een pestvogel had gezien namelijk nog steeds niet tegengekomen. Met een ijsvogelwaarneming kon ik hem dus mooi even terug om de oren slaan. Haantjesgedrag. Zelfs een brave jongen als ik maakt zich er schuldig aan.

Ik fiets weer langs de Oude Waal, alwaar ik deze keer o.a. een drietal pijlstaartjes zie zwemmen. Het nonnetje liet zich vandaag niet zien. Maar die maakt vast ook niet zoveel indruk op mijn collega als mijn blauworanje, visetende vriend. 

Op de eerste ijsvogelplek kom ik hem niet tegen. Het is dezelfde plek als waar ik de klapekster reeds driemaal zag. En daar mag ik vandaag viermaal van maken! 

Ik vervolg mijn fietstocht naar ijsvogelplek 2. Met mijn voeten langzaam de fiets vooruitduwend om geen geluid te maken, beweeg ik me in de richting van het bruggetje waar ik hem eerder een drietal keer waargenomen heb. Maar ook daar laat hij zich niet zien.

Op ijsvogelplek 3 maak ik de grootste kans, maar het begint al te behoorlijk te schemeren, en wandelend langs Het Meer overweeg ik om maar weer terug te lopen. Schrijven dat je ruim twee uur tevergeefs naar een ijsvogel hebt gezocht, uit jaloezie dat iemand een pestvogel heeft gezien, levert in ieder geval een grappige tweet op. Tóch loop ik nog even door. Dan trekt een blauw papiertje aan de oever van de overkant van het water mijn aandacht. Dit is één van die momenten waarbij je denkt 'zal ik toch maar even door m'n verrekijker kijken?' Om vervolgens een geweldige ontdekking te doen. Het is 'm! De ijsvogel! Tijd om m'n kijker scherp te stellen krijg ik niet  — zoals gewoonlijk schiet hij er snel vandoor — maar de buit is binnen! (Valse grijns op mijn gezicht.)

Ooijpolder / Groenlanden / Wylerbergmeer / Beek-Ubbergen

- Pijlstaart
- Blauwe reiger
- Slobeend 
- Tafeleend 
- Grote zilverreiger 
- Buizerd
- Aalscholver 
- Kramsvogel 
- Klapekster 
Mijn eerste 'zal ik toch maar even door m'n verrekijker kijken?'-moment van vandaag. Want ik meende met het blote oog slechts het silhouet van een of ander ordinair zangvogeltje op de top van een struik te zien zitten. Gelukkig toch nog even gestopt. Nog meer jaloersmakend materiaal voor collega Van T.!
- Kuifeend 
- Nijlgans 
- Grauwe gans 
- Kolgans 
- Bergeend 
- Torenvalk 
- IJsvogel
Tralala pompidom.
- Staartmees 
- Haas
Beetje armoedig geval. Maar niet hálf zo armoedig als het konijn dat ik tegenkwam...
- Konijn
Morsdood. Afgepeuzelde voorpootjes, ontbrekend oog, hier en daar een sliert ingewanden uit het lijf. Daar moest ik, ondanks de inmiddels rap invallende schemering, snel nog een schetsje van maken. (Waarom eigenlijk?) Ik vermoed dat hij slachtoffer van een roofvogel was. Misschien was de dader wel even weggevlucht voor een vrolijke, lange dunne jongen die net een ijsvogel had gezien.

- Kerkuil
In het licht van een lantaarnpaal, vlak voor het tankstation aan de Nieuwe Ubbergseweg, vloog een flinke vogel boven me langs. Een sperwer, dacht ik. Hij landde in een boom, vlakbij de grote weg. Toen ik zijn zwarte silhouet door mijn kijker bekeek, zag ik dat hij met zijn rug naar me toe zat. Wel een érg grote kop voor een sperwer... Op het moment dat ik dat dacht, draait zijn kop zich honderdtachtig graden om en kijk ik recht in het gezicht van een kerkuil! Eerste waarneming. Zóveel geluk in drie uurtjes tijd, dat is gewoon gênant! 

Edit 27-02-15: de twijfel blijft aan me vreten. Was het toch niet een veld- of een bosuil? Al herinner ik me nog dat ik dacht 'precies zo'n kop als die uilen in Beleef de lente!'. Ik zal het nooit weten... Waarom blijft zo'n beest ook niet wat langer zitten?!

Maar goed dat het morgen gaat regenen. Kan ik ook nog eens wat striptekeningetjes maken...

Het verlangen naar nonnetje

Door het lezen in het boek Het verlangen naar klapekster, begin ik te verlangen naar klapekster. De door mijn weer-app aangekondigde twee uren regen weerhouden mij niet om op de fiets richting Ooijpolder te springen. Vorig jaar ben ik eens verschrikkelijk nat geregend tijdens het vogelen (toen nog zonder verrekijker), en het was een van de mooiste fietstochtjes die ik ooit heb meegemaakt. Een donderend gevecht tussen donkergrijze regenwolken en een gemeen fel zonnetje. Een kletsnat, edoch prachtig lichtspektakel. 

(Kon ik maar schrijven als Koos van Zomeren. Dit is vast heel slecht. Gelukkig heb ik er geen verstand van.)

Op de dijk bij de Oude Waal stop ik zoals gewoonlijk om de eenden te bestuderen. Er zitten er opvallend veel. Naast de altijd aanwezige wilde eenden zie ik wintertalingen, krak-, kuif-, tafel- en slobeenden. Allemaal in een groep van tussen de honderd en tweehonderd exemplaren, bij een groepje bomen in de plas. Eén exemplaar heeft een wel opvállend lange staart. En de tekening op zijn kop heb ik ook niet eerder gezien. In het echt dan. Wél in mijn vogelboeken en op verschillende vogelsites. Hier wordt mij zomaar mijn eerste pijlstaart in de schoot geworpen! Een doorbrekend zonnetje — de regen laat zich in geen velden of wegen zien — zet de eendjes nog eens goed in het licht en bevestigt mijn fijne waarneming. 

Na een minuut of twintig kijken laat ik mijn verrekijker zakken, en maak ik aanstalten om verder te fietsen richting het gebied van de klapekster. Dan zie ik vanachter de bomen iets wits aan komen zwemmen. Het zal toch niet? Zwarte plekken op z'n kop en op z'n rug, een grijzig kontje... Het zál! Al die tijd zat er gewoon een heus nonnetje verborgen achter dat mini-oerwoud! Mijn verlangen naar nonnetje was al bijna sterker dan mijn verlangen naar klapekster voordat ik deze grijze bandietvogel gezien had. Wat een onverwacht geslaagde dag!

Als bonus zie ik een paar uur later de klapekster ook nog even. Als onmiskenbaar, herkenbaar wit stipje op een struik. Derde waarneming alweer.

Ooijpolder / Groenlanden

- Kuifeend 
- Krakeend
- Tafeleend
- Slobeend 
- Pijlstaart
- Nonnetje 
- Soepeend
Die zat er ook nog tussen. 
Als je mij acht maanden geleden verteld had dat ik bijna fysiek opgewonden zou raken van een eend, dan had ik je, naar beste kunnen, hard in je gezicht uitgelachen. Vijfenveertig jaar lang waren eenden in mijn visie stom. Tegenwoordig kan ik ze wel ópeten!
- Aalscholver 
- Grote zilverreiger 
- Grauwe gans
- Kolgans 
- Knobbelzwaan
Wit maar juveniel. Ik moest hem toch even opzoeken. Z'n snavel was nog niet klaar.
- Buizerd
- Torenvalk 
- Vink
- Koolmees
- Matkop
- Konijn
- Klapekster 

- Ree
Op de terugweg vanaf de dijk zag ik zomaar vier reeën in een weiland, aan de rand van het gebied waar ik zojuist vandaan kwam. Trots wees ik een passerende hondeneigenaar op dit mooie schouwspel. 'Die reeën, die heb ík ontdekt, meneer!' Nou ja, ik zei het wat anders, maar het maakte sowieso geen indruk. Niks geen unieke waarneming; rond deze tijd van het jaar waren er regelmatig zes tot acht van die beestjes te zien, vertelde hij. Baas boven baas. Heel m'n ego verschrompeld. En blijkbaar helemaal geen solodieren, zoals ik altijd gedacht heb.

Bergeend

Met een beetje geluk kom ik vandaag niks leuks tegen, en heb ik daarna minstens een week geen zin om te vogelen, dacht ik toen ik de broodjes kaas in m'n rugzak stak. Want ik ging nu al voor de derde achtereenvolgende dag op pad met m'n verrekijker. En het moet natuurlijk niet té gek worden.

Het plan: niét via de dijk, maar via de grote weg naar het Wylerbergmeer, om daar 'even' de ijsvogel te scoren, en daarna snel door naar de Millingerwaard. Door het mistige, miezerige motregenweer besluit ik na een uur of anderhalf echter maar ijsvogelwaarnemingsloos via de Kerkdijk terug naar huis te fietsen, en de Millingerwaard te laten voor wat het is. Als ik het bruggetje richting de dijk passeer zie ik echter vanuit mijn ooghoeken twee zwarte stippen in een struikje. Toch maar even omkeren, want je weet maar nooit wat het is. En joechei hoezee, het zijn twee ijsvogelvriendjes. Ben ik er toch niet voor niks op uit geweest.

Het geluk blijft met me want kort daarop zie ik m'n eerste bergeenden. Zes stuks. Terwijl die half gans/half eenden normaal gesproken aan de kust horen te zitten. Als ik dan toch zo'n geluk heb, dan kan ik net zo goed even stoppen bij de klapeksterplek, bedenk ik. En verhips als het niet waar is; die zie ik ook weer!

Wylerbergmeer / Ooijpolder / Groenlanden

- Kramsvogel
- Aalscholver 
- Koolmees
- Roodborst 
- Krakeend 
- Kuifeend 
- Waterhoen 
Drie waterhoentjes aan de kant van Het meer. Voor alle zekerheid toch maar even officieel gedetermineerd. Lees: m'n vogelgids erbij gepakt. Ik kende ze eigenlijk alleen maar in zwemmende vorm.
- Spreeuw
- Gaai
- Buizerd
Nooit eerder zo dicht langs een buizerd gefietst. Een meter of zeven afstand. Ik zag hem denken: 'vlieg ik op of blijf ik zitten? Vlieg ik op of blijf ik zitten?' Uiteindelijk vloog hij toch maar van zijn paaltje op, terwijl ik hem juist net gepasseerd had. Ik verwacht wel dat buizerds steeds minder schuw gaan worden. (Over twintig jaar moeten we ze vast midden in de stad op het trottoir met de voet opzij duwen!)
- Blauwe reiger
- Grote bonte specht
Zijn golvende vlucht (hoog in de lucht) en zijn 'tjiek'-geluid hielpen mij hem thuis te brengen.
- Grote zilverreiger 
- IJsvogel
- Winterkoning 
- Bergeend
Zes bergeenden, luid en duidelijk te zien vanaf de dijk. Zelfs Jules de Corte had ze nog kunnen determineren. En blijkbaar niet rare-grapjes-makende-man-met-een-verrekijker-schuw.

- Klapekster
Ook niet schuw. De vorige keer zat-ie heerlijk in 't zonnetje, maar nu moest-ie regelmatig zijn natte verenpak uitschudden. Ik kon hem tot op een dertigtal meter benaderen voordat-ie er vandoor ging. En hij liet speciaal voor mij een poepje.
(Ongelooflijk trouwens hoeveel vogels ik heb zien poepen. Hebben die beestjes geen fatsoenlijke sluitspier of zo?)

- Grote zaagbek
In z'n uppie, in de Waal.
- Brandgans 
- Kolgans
- Grauwe gans
- Fuut

Onderweg zag ik iemand vanuit zijn auto foto's maken van een groepje ganzen, ver weg in het weiland. Dat zouden de kleine rietganzen geweest kunnen zijn die vandaag op waarneming.nl zijn gemeld. En dat had dus wéér een nieuwe vogel voor mij kunnen zijn. Maar ik was moe, nat, zag steeds minder door m'n beslagen brillen- en verrekijkerglazen, en fietste dus gewoon door naar huis.

07-12-15

Toch een beetje in de hoop hem niet weer tegen te komen - want dat zou mijn vorige waarneming minder bijzonder maken - toog ik naar dezelfde plek als waar ik de klapekster onlangs zag. Deze keer was hij niet thuis. Wel zag ik er achtereenvolgens, binnen twintig minuten, in een flits een reetje, in een flits mijn tweede vos, en in een flits mijn blauwgevleugelde ijsvriend. Je maakt bijna nooit niks mee, wandelend of fietsend door de natuur!

Ooijpolder / Groenlanden

- Pimpelmees 
- Koolmees 
- Roodborst 
- Torenvalk 
- Grote bonte specht

- Ree

- Vos

Hij stak een smal weggetje over en was even snel in het struweel verdwenen als dat-ie eruit kwam. Met nog een lichte versnelling toen hij mij in de verte ontdekte.

- IJsvogel

De eerste zag ik drie keer over het water/ijs vliegen vlak nadat ik de vos had gezien. Voor de tweede, een paar kilometer verderop, reed ik vanachter wat struikgewas heel langzaam, met m’n voeten op de grond, een bruggetje op, waar ik hem eerder al eens had zien wegvliegen. En verhip, hij zat er weer! (En vloog wederom weg.)

- Buizerd
Hij (één van de buizerds die ik vandaag gezien heb) vloog voor mij op van zijn paaltje, en werd ogenblikkelijk achterna gezeten door twee zwarte kraaien. Vogel zijn is geen grapje!
- Blauwe reiger
- Knobbelzwaan 
- Putter
Weer slechts één exemplaar.
- Fazant
Twee mannetjes.
- Grote zilverreiger 
Hij had iets kikkerachtigs in zijn snavel. Of misschien gewoon een slappe muis.
- Grote lijster
De zanglijster is kleiner dan een merel, dus dan moeten dit twee grote lijsters zijn geweest. 
- Nijlgans 
- Kolgans 
- Grauwe gans
- Waterhoen 
- Krakeend 
- Kuifeend