Week 32

Maar liefst zeven grote gele kwikstaarten kwam ik gisteren tegen op hun vaste plek. Pa en ma met vijf jongen? Zou zo maar kunnen. Ze leggen vier tot zes eieren. Vaak twee legsels per jaar.

Iemand heeft blijkbaar een tak neergezet waardoor de vogels goed te bekijken zijn. Het zou me niet verbazen als ik er binnenkort een ijsvogeltje op ga zien.

Lekker tussen de rotsen naar insecten zoeken.

Door naar de Oude Waal. Even dacht ik iets heel bijzonders ontdekt te hebben. Maar het bleek een halfrijpe spreeuw te zijn. Ziet er wel heel mooi uit zo. Jammer dat-ie zo ver weg zat.

Ietsje verderop. Even hoopte ik nog op een bokje. Ik vond hem nogal klein. O.a. de lange snavel en de verticale streep op z'n kruin maken er echter onmiskenbaar een watersnip van.

Een tijdje terug had ik het vermoeden een foto van een witgat en een oeverloper gemaakt te hebben. Het bleken allebei oeverlopers te zijn.

Gisteren had ik ze wél mooi naast elkaar staan op een minstens zo slechte foto. Dankzij m'n fotocamera gaat het determineren me wel steeds iets beter af. Maar ik moet natuurlijk gewoon een keer aan de telescoop. Dure, zware krengen!

























De vrijdagavond leek me een mooie avond om even een kleine zilverreiger te twitchen. Op het pad naar zijn plas kwam ik een hele groep klein grut op het prikkeldraad tegen. Een Duitse visser met zijn auto deed ze helaas opjagen voordat ik wat dichterbij kon komen voor wat betere foto's. Rechts kneutjes, links graspiepers.

Stiekem hoop je dat er nog iets bijzonderders tussen zit. Maar geen hop te zien helaas.

Wel een mannetje roodborsttapuit. Ook leuk.

De kleine zilverreiger zat er nog. Samen met een grote zilverreiger (die er vandoor ging voor de Duitser) en een blauwe reiger. Je ziet mooi het verschil in grootte van de kleine en de grote zilverreiger.

En hier staat-ie naast de blauwe reiger.

Teruglopend naar mijn fiets zag ik nog een vermoedelijke sperwer voorbijvliegen. Achtervolgd door een groepje woedende zangvogels. En ik hoorde een roofvogelgeluid. Snel schoot ik wat foto's van de in de verte verdwijnende vogel. Met behulp van mijn vogel-app maakte ik er een wespendief van. Het blijkt echter natuurlijk gewoon weer een buizerd te zijn. Eerste kalenderjaar, in dit geval. Laten die nou een geluid maken dat veel lijkt op het geluid van een wespendief... Vogels kunnen zó gemeen zijn tegen beginnende vogelaars!

Sperwer

Ze zat met haar kopje omlaag tussen de begroeiing aan de oever van een plas water. Dus het duurde even voordat ik doorhad dat het geen steltlopertje was. De opgewonden ganzen hadden me kunnen vertellen dat ik met een roofvogel te maken had. O.a. de vlekken op haar rug deden me besluiten er een sperwer van te maken in plaats van een havik.

Dankzij de finale vrouwenvoetbal kon ik de vogel langs het fietspad zeker twintig minuten ongestoord determineren en fotograferen. Eenmaal uitgeplukt nam ze de vleugels.

Om vervolgens wat verderop met prooi en al in een boom te gaan zitten. Mooi moment om te vertrekken.

Zwarte ooievaar

Wat jammer nou. Ik stond op het punt naar de Oude Waal te fietsen om een eerder op de dag gemelde krooneend te twitchen, toen er een alert van de vogelwerkgroep binnenkwam. Zes zwarte ooievaars in de Oude Waal! Die had ik dus zélf kunnen ontdekken als ik ietsje eerder vertrokken was. Desalniettemin erg leuk om die vogels, waar u wellicht nog nooit van gehoord heeft, zo dichtbij huis te kunnen bekijken. Het waren juvenielen. Dus ze hadden nog geen knalrode poten en snavel. Dat geeft niks want dan heb ik toch nog iets om naar uit te kijken en hopelijk wel zélf te ontdekken.

In tegenstelling tot wat het weerbericht had aangegeven was het aangenaam zonnig. En ondanks de vakantie kwam er nog een aardig groepje vogelwerkgroepvogelaars opdagen. Gezellige boel dus.

De ooievaars zaten op flinke afstand een beetje te niksen.

Af en toe een stukje opvliegen...

Een beetje dreutelen naast een blauwe reiger...

Tot ze besloten ervandoor te gaan.

Maar ze landden al snel weer wat verderop. Wel zo prettig; nu zaten ze een stuk dichterbij en waren ze uitstekend te bekijken. 

Eentje probeerde het wereldrecord paalzitten voor zwarte ooievaars te verbreken. Maar hij had te kort getraind.

Dan maar een partijtje tikkertje spelen.

Het werd nóg mooier. Met kleine tussenpauzes kwamen er opeens vier raven overvliegen. Bovenstaande fotocollage met een en dezelfde raaf bracht achteraf nog wat discussie op gang. Een waarneming.nl-admin maakte er een roek van. Om vervolgens overgooid te worden met foto's en argumenten van enkele andere, en zeer professionele vogelaars, die ook ter plekke waren. Hij maakte er toen heel netjes weer een raaf van. Zelfs als admin blíjf je bijleren.

Alsof het vogelfeest al niet groot genoeg was vloog er ook nog een hier zeer zeldzame purperreiger over. Powervogelaar P. had de vogel op een kilometer afstand al herkend! Ik was nét snel genoeg om er een bewijsplaatje van te schieten.

Of het een al te gretige vogelgraaf, of de aantrekkingskracht van twee overvliegende 'gewone' ooievaars was weet ik niet. Maar de juveniele vogels besloten weer eens op te stijgen. Het kijkspektakel leek voorbij te zijn. 

Een ijsvogelmannetje liet zijn gezicht nog even zien. Na al die zeldzame vogels bijna te gewoon om nog een foto van te maken!

Maar ik houd niet van gewoonheidsdiscriminatie, dus ik legde het groepje jonge bergeenden ook nog even vast op de digitale plaat.

En een mooie groenpootruiter mocht ook nog even voor me poseren. (Als je goed kijkt zie je ook een oeverlopertje.)

Ik ging zelfs voor de zilvertaling, die wij vogelaars met een afkeurend gezicht escape plegen te noemen, op de knieën. Prachtig eendje toch ook? Met die blauwe snavel en witte wangpartij. O ja, dit was overigens de eend die abusievelijk als krooneend werd gemeld op waarneming.nl.

Terwijl iedereen op huis aan het gaan was, besloten M., S. en ik toch nog even naar het bosje te fietsen waar we de zwarte ooievaars eerder hadden zien dalen.

Dat bezorgde ons de mooiste waarneming van de dag. Ze zaten nu nóg dichterbij! Prachtig einde van een onverwacht mooie vogelmiddag. En dan moet de najaarstrek officieel nog beginnen ook. Jahoepie!

Voor wie er écht geen genoeg kan krijgen hier nog een eigengemaakt filmpje met bibberbeelden (geen statief, geen vaste hand) van de zwarte ooievaars. Inclusief windgeluid, verkeersgeraas, vogelaarsgebabbel en een slechte grap van een voorbijganger.

Lange saaie versie (zo’n 3 minuten):

Korte saaie versie (minuutje):

Zwarte ruiter [2]

'Al dagen heb ik een enorme behoefte aan zwarte ruiter. Maar ik blijk steeds op de verkeerde plek geweest te zijn als hij op waarneming.nl wordt gemeld. Bij deze verklaar ik dit steltlopertje tot mijn nieuwe obsessievogel.' Dit schreef ik een viertal maanden geleden. Vorige week had ik hem dan eindelijk in m'n kijker. Twee mannetjes, nog mooi in zwart zomerkleed. En wat vrouwtjes die zich door de grote afstand best lastig van de eveneens aanwezige groenpootruiters en tureluurs lieten onderscheiden. Zelfs voor de grutto moest ik even goed kijken. Níks geen uur hoeven te fietsen deze keer. Ze zaten op nog geen kwartiertje hier vandaan. 

Ik heb nu wel een probleem. Mijn obsessievogels beginnen op te raken. Eens kijken welke al dan niet extreem zeldzame en/of moeilijk waar te nemen Gelderse vogels ik nog moet zien: bokje, barmsijs, baardman, Engelse kwikstaart, grauwe kiekendief, houtsnip, wilde en kleine zwaan, krooneend, middelste zaagbek, reuzenstern, rotgans, rouwkwikstaart, smelleken, sneeuwgors... O gelukkig, ik kan nog wel even vooruit. 

Mannetje (links) en vrouwtje zwarte ruiter. Met op de voorgrond een algemener voorkomende groenpootruiter. (Ze zaten heel ver weg dus de foto's zijn van slechte kwaliteit.)

Die steltlopers zijn vaak kleiner dan je zou denken. Hier mooi te vergelijken met een naar winterkleed ruiende kokmeeuw.

Zwarte ruiters kunnen ook hun vleugels bewegen.

Ook aanwezig in de Oude Waal (die op dit moment nog net niet helemaal droog staat): één grutto (rechtsonder).

En er vertoeft al een tijdje een groep van een kleine dertig lepelaars. (Dus geen pelikanen zoals een passerende mevrouw veronderstelde.)

Een eindje verderop liet deze boerenzwaluw zich prachtig bekijken. Waarschijnlijk was hij niet zo schuw omdat-ie net wat cocaïne had gesnoven. Opvallend lange staart als je hem van zo dichtbij ziet.

Twee dagen later ging ik nog eens kijken op dezelfde plek. De zwarte ruiters waren verdwenen. Deze keer zat er wel een kemphaan. Linksboven weer een groenpootruiter en rechtsboven een tureluur. (Maar pin me op die laatste niet vast want misschien is dat toch nog een vrouwtje/juveniel zwarte ruiter.)

Kort geleden nog nooit van gehoord, inmiddels al enkele malen gezien: de bosruiter. Te onderscheiden van de oeverloper en het witgatje door zijn opvallende wenkbrauwstreep.

Aan de andere kant van de dijk iets nieuws. Een zittende ooievaar. Op een nest zie je dat natuurlijk regelmatig maar in het gras zag ik het nooit eerder. Even dacht ik zelfs dat hij ziek was.

Even doorfietsen naar de Kaliwaal. Onderweg kwam ik bij een plas twee (of waren het er toch drie?) ijsvogeltjes tegen.

Klaverspanner. Mooi nachtvlindertje dat ook overdag vliegt.

Vijf casarca's zaten er bij de Kaliwaal. Deze keer redelijk dicht bij de dijk.

Op de terugweg schoot ik nog snel een schemergroepsfoto van de lepelaars in de Oude Waal.

Even wat verder terug in de tijd naar Park Lingezegen. Daar zaten twee kleine zilverreigers.

Waarvan er eentje samen met wat kieviten een paar keer opvloog omdat ze blijkbaar ergens van schrokken. Niet van mij want ik stond heul ver weg. 

En ook niet van deze onscherpe buizerd. Die ik voor de zekerheid verschillende keren fotografeerde in de hoop dat het iets minder ordinairs was. Een visarend of een of andere kiekendief bijvoorbeeld.

Ook aanwezig: zo'n zeventig wulpen.

Die er al snel weer vandoor gingen.

Qua belichting had ik ze liever de andere kant op zien vliegen. Maar het blijft een mooi gezicht.

Terugweg. Altijd leuk: een vogelgeluid dat je niet kent horen. In de verte zag ik vier patrijzen (ja, er staan er ook vier op de foto!) zich uit de voeten maken. En dat 'zingen' doen ze 's nachts of, zoals in dit geval, in de schemering. Wat jullie allemaal wel niet leren dankzij mij...!

BewarenBewaren