Siberische braamsluiper [5]

De Siberische braamsluiper is een slecht onderwerp om je jarenlang ongebruikte fotocamera weer eens op uit te proberen. #onscherp

— Mars Gremmen (@MarsGremmen) 14 februari 2017

Daar gaat m'n 'natuurfotograaf van het jaar'-award! 

Intussen allang blij dat ik niet per abuis een heggenmus voor een braamsluiper heb aangezien.

Ik ontdekte overigens wat vogelpoep op de klep van m'n pet. Het zal toch niet van...

Siberische braamsluiper [4]

Mijn excuus: het beestje woont nu eenmaal slechts zes fietsminuten van mij vandaan. Dus ik was weer van de partij. En of hij nou wel of geen Siberisch paspoort heeft; het is fascinerend om te zien dat hij vandaag weer in precies dezelfde boom opdook als gisteravond zelfde tijd. Dus helemaal nog niet zo achterlijk van mij om bij dié boom te gaan staan posten. Terwijl de alweer wat grotere groep vogelaars dan gisteren verderop bij de slaapboom stond te wachten. En toen ze allemaal mijn kant op kwamen rennen, nadat ik ze met een opgewonden kreetje gewaarschuwd had dat-ie in 'mijn' boom zat te roepen, en ze vervolgens het vogeltje kriskras over het parkeerterrein volgden, wandelde ik op mijn gemakkie naar de inmiddels met vetbollen en pindanootjes volgehangen slaapboom. Waar hij even later inderdaad weer naar toe kwam vliegen om zich op te maken voor de nacht. Ontzettend betrouwbare vogeltjes, die braamsluipers!

O ja, de man die naar mij kwam toelopen en vroeg of ik daadwerkelijk de vetbolletjes en pindanetjes aan het fotograferen was (er hingen er meer dan op bovenstaande foto te zien is), nam mij geloof ik iets te serieus. Toen ik hem vertelde dat ik dat voor het nageslacht deed. In plaats van als blogdecoratie. Volgende keer maar wat minder de lolbroek zien uit te hangen. Volgende keer? Jazeker, morgen sta ik in een kraampje op het parkeerterrein braamsluiperroutekaarten te verkopen. Ik ruik handel. Die vogelaars barsten van het geld! (Oei, hang ik hem weer uit.)

12-02-2017 middag / Siberische braamsluiper [3]

Ik word er vrolijk van. Acht op een parkeerplaats patrouillerende vogelaars laten plotsklaps als één man hun rugzak vallen en trekken een sprint naar de boom waar het tjek tjek-geluid vandaan komt. Geluidsapparatuur wordt ingeschakeld en telelenzen komen tevoorschijn. Het groepje rent van boom naar boom achter de al dan niet Siberische braamsluiper aan. 'Ik heb het beestje zien poepen!' roept er een. Helaas in de zelfs in de winter dichtbebladerde kurkeik. Onvindbaar vogeldrolletje. Dus een DNA-test om zijn afkomst te kunnen vaststellen zit er vooralsnog niet in. Net als gisteren om dezelfde tijd eindigt het vogeltje in de slaapboom linksachter op de parkeerplaats.

Dus toch nog een braamsluiper voor m'n verjaardag! Én de getwitchte roodhalsgans. En een elftal nonnetjes waarvan vier man. En drie reetjes. Samen met de ochtendwaarnemingen een topverjaardag van jewelste! Met geeneens taart.

Foto boven: de braamsluiper wordt een hoek in gedreven in de hoop hem aldaar door middel van darmmassage wat poep te kunnen ontfutselen.

M'n vierde roodhalsgans dit jaar! Op deze na allemaal op eigen kracht gevonden. De derde was misschien niet echt want ik kon niet zien of hij een ring droeg.

Schutkleuren of niet; Mars Gremmen heeft je zo in de smiezen. De andere twee reetjes waren al in de struiken verdwenen toen ik mijn camera uit de rugzak had gefrutseld.

Uitgebreid verslag Remco Wester.
Facebook-verslag Harvey van Diek.

12-02-2017 ochtend

Vooralsnog geen nieuwe Siberische braamsluiperwaarneming voor m'n verjaardag. Maar wel een prachtige appelvink en profil in beeld (roepje herkend!), weer een eekhoorn, twee koperwieken van dichtbij en, qua kleur zouden het onze nationale vogels kunnen zijn, een vrouwtje en een mannetje keep tussen een vijftigtal vinken. Van de man heb ik zelfs nog een onscherpe foto weten te maken met mijn ellendige fototoestel. (Batterijen in no time op.)

Tot zover de ochtend van deze dag. Nu op naar de Ooijpolder want daar is weer een roodhalsgans gesignaleerd. (Bovendien heb ik al zeker twee weken geen ijsvogeltje gezien.)

Foto: mannetje keep, Park Brakkestein.

Siberische braamsluiper [2]

E. maakt zijn fietsslot open, gooit zijn been over het zadel en dán horen we hem opeens uit het niets roepen. Terwijl het al zo goed als donker is. Er wordt een sprintje richting het geluid getrokken en E. graait het opnameapparaatje, dat hij de hele tijd had laten meedraaien om geen moment te missen, uit zijn jaszak. Achtervolgd door twee volwassen kerels vliegt het vogeltje van parkeerplaatskurkeikje naar parkeerplaatskurkeikje, om vervolgens in zijn slaapboom te eindigen. Daar zakt zijn 'tsjek tsjek'-roepje langzaam weg en valt de Siberische braamsluiper vermoedelijk zachtjes in slaap. Ondanks de fotoflitsen en enthousiaste kreetjes van de jarige en de zo goed als jarige mannen onder hem. 

Dat zeg ik nu wel. Síberische braamsluiper. Maar ik heb geen bontmutsje kunnen bekennen. En na het klakkeloos kopieeren van E.'s waarneming krijg ik ogenblikkelijk een mail van de Grote Vogelbazen met het verzoek wat DNA te overleggen. Want het zou net zo goed een Gelderse braamsluiper kunnen zijn. Wat ook bijzonder is omdat deze beestjes in het verre zuiden horen te zitten en niet in de sneeuw op een Nijmeegse parkeerplaats. Nou ja, vogeltje snel op 'onzeker' gezet en morgenvroeg maar wat poepjes zien te gaan krabben. Als half vogelend Nederland dat dan al niet aan het doen is. 

Wat is dat slecht voor je zelfvertrouwen trouwens! Meelopen met een oervogelaar. Alle geluiden horen ze twee keer zo snel als jij. Áls je het geluid al überhaupt hoort. En ik dacht dat ik goed was in vogels visueel ontdekken. Maar die wegvliegende havik in het nabijgelegen park had ik zonder E.'s waarschuwing nooit gezien. Gelukkig legde hij me daar een trucje voor uit. E. blééf kijken naar de hoog in de bomen opvliegende duiven, terwijl ik mijn blik alweer een andere richting had uitgeworpen. Opvliegende duiven kan namelijk 'opgepast een predator!' betekenen. Bij ganzen was dat trucje me al bekend, maar het geldt natuurlijk voor alle prooivogels. Wat leer ik toch een hoop op mijn oude dag! 

O ja, op de heenweg herkende ik de zang van twee puttertjes hoog in een boom. Midden in de stad! (Telkens weer zo blij als een kind als ik een vogelgeluid weet te determineren.)

Overigens, niet doorvertellen aan een echte vogelaar, dit is pas de tweede braamsluiper die ik in mijn leven heb gezien...

Lees hier het ware verhaal van vanavond.

En hier een leuk verslag door punkvogelaar R. (met foto's) van onze ochtendlijke Siberische braamsluiperzoektocht.

Siberische braamsluiper [1]

Vandaag tevergeefs gezocht naar een al dan niet Siberische braamsluiper. Samen met punkvogelaar R. (Eén piepje en hij wist al welk merk vogel het was, en hij zag minstens twee keer zoveel als ik. Terwijl ik in de veronderstelling was dat ik een behoorlijk goede kijker ben.) en vogelgraaf R., die met zijn enorme telelens stevig op eekhoorntjes joeg en een mooie actiefoto van een overwinterende zwarte roodstaart wist te fabriceren. (Let op de kerstbal vlak onder hem.)

Zelf maakte ik vanochtend met mijn herontdekte fototoestel een kiekje van drie kokmeeuwen in de sneeuw vanuit mijn keukenraam. Nou ja, het is een begin, zal ik maar zeggen.

Fototoestel

Ik bedacht me opeens dat ik jaren geleden een digitale fotocamera heb gekocht waar ik nooit veel schik mee heb gehad. Eigenlijk een miskoop. Maar er blijkt wel een twintig keer vergrotende lens op te zitten. Dus voor een bewijsfoto van een twitchvogel is hij best wel handig. Om hem weer eens uit te proberen maakte ik vandaag met bevroren vingers en gemeen tegenlicht wat foto's van een rode eekhoorn. Lijkt nergens op, maar ik denk dat ik de camera op een warme, goed belichte dag toch weer eens meesleep. Doe ik de mensen die niet van mijn onscherpe verrekijkerfoto’s houden ook een plezier. 

Verhip, een eekhoorn!

Inzoomen met de camera.

Inzoomen op m'n computer. Ik zie z'n oog!

Voor het keepje dat ik vandaag zag was ik natuurlijk te laat. En die groep van zo'n zeventig, tachtig (!) vinken heb ik gewoon lekker door m'n kijker bekeken. (Een foto van zeventig grijze vinken, wie zit daar nu op te wachten...?)

Mars-excursie

Drie vrienden (ja, die heb ik) zo gek gekregen om onder mijn 'leiding' een dagje te gaan vogelen in de Ooijpolder. Prachtig weer, en tot mijn vreugde een boel leuke vogels kunnen laten zien. Meer dan ik gehoopt had. En ze kregen bij hun allereerste vogelexcursie gelijk al een groep nonnetjes én een staartmees in de schoot geworpen. Vogels waar ik als beginnend vogelaar máánden naar gezocht heb!

Voor de liefhebbers en voor mijn toekomstige biograaf, hieronder het complete lijstje waarnemingen dat ik mijn vrienden mailde:

Aalscholver

Blauwe reiger

Buizerd

Dodaars - Klein fuutje met hinnikend paardengeluid.

Ekster

Fuut

Gaai

Grauwe gans

Groenling

Grote bonte specht - Alleen gehoord.

Grote zaagbek - Prachtige vogel! Vrouwtje en mannetje.

Grote zilverreiger

Houtduif

Kauw

Kokmeeuw

Kolgans

Koolmees

Kuifeend - Met mooie groene glans op z’n kop.

Matkop

Meerkoet

Merel

Nonnetje - Misschien wel de mooiste vogel van vandaag. Met name het mannetje natuurlijk.

Ooievaar

Pimpelmees

Putter - Vrolijk, fanatiek zingend puttertje, hoog in de boom in de Groenlanden. Na een paar minuten kwam er op een halve meter afstand een groenling naast hem zitten!

Roodborst

Slobeend

Smient - Fluitende eend. 

Spreeuw

Staartmees - Een lange staart met een 'pingpongballetje' eraan.

Stormmeeuw

Torenvalk

Vink

Wilde eend

Winterkoning

Wintertaling

Wulp - De grote weidevogels met de lange kromme snavel.

Zwarte kraai

Alert

M'n eerste naar de vogelwerkgroep verstuurde alert. Een heuse roodhalsgansmelding! Ondanks dat hij geen streepjespyjama droeg zóu het een 'escape' kunnen zijn. Die schijnen vrij welig te tieren. Zonder telescoop, in de regen, een ring om zijn poot ontwaren was echter een beetje teveel gevraagd voor mijn brillenhoofd. Misschien is er nog snel een met Swarovski-telescoop gewapende vogelaar op af gegaan. Eentje die zich niet laat afschrikken door een beetje regen of schemering. Toch een lekker geluksschokje gehad!

Roodhalsfuut [1]

Is-ie het nou wel, of is-ie het nou niet? Iéts later op de dag werd hij door twee echte vogelaars op dezelfde plek gezien. Dus dan was-ie het. Ik mag mezelf best wel voor de gek houden als ik geen statistieken in de war gooi. De roodhalsfuut heb ik het over. Nieuwe Gelderse vogel. (Ik zocht het verschil met de fuut pas op toen hij niet meer te zien was.)

Eergisteren fietste ik laat op de avond twee uur lang door bos- en parkrijke omgevingen in de hoop op een bosuilroepje. Of desnoods een Oehoe-yell! Maar de vogels werkten niet mee. Vanavond had ik geluk. Eerst hoorde ik het damesroepje van een vrouw bosuil. Kort daarop gevolgd door de horrorfilmroep van een man. Die laatste vlákbij. Sterker nog; ik zag hem in silhouet een boom uitvliegen. Vermoedelijk om zich bij zijn wijfje te voegen. Of misschien dacht hij juist 'wegwezen bij dat vrouwvolk!’ en vloog hij linea recta de andere kant uit. Dat weet je nooit met een bosuil. Het zijn net mensen.

Edit: waarnemingen die aan mij blijven vreten verwijder ik een dag later altijd weer van waarneming.nl. Maar-ik-héb-hem-gezien...!

De noodzaak van een verrekijker

Kleine strandlopers.

Kanoet.

Kuifaalscholver.

Klapekster.

Steenuil.

Ooievaar.

IJsvogel.

Roodhalsgans.